Peter Mergener - African Smile (2000)

Afrika een bijzonder werelddeel. Op het moment dat ik de wereld leerde kennen werd dit werelddeel als erg mooi aangeduid. Wilde dieren uitgestrekte gebieden waar het goed toeven is en waar je heerlijk kunt leven. Tijdens mijn periode op de middelbare school werd dit beeld ruw van tafel gehaald. Afrika had dan hier en daar mooie natuur, maar het was vooral de armoede die overheerste.

Ja, en zo lopen twee verhalen door het hoofd over het werelddeel wat maar economisch niet opgang lijkt te komen. En dan het verhaal wat Peter Mergner er over heeft te vertellen. Het komt bij mij over als een goed georganiseerde reis door het werelddeel met de nadruik op het genieten van de natuur. De track Voices begint met een leeg gevoel waardoor het lijkt of ik de woestijn kan voelen. Langzaam wordt en stam wakker en begint met een dagelijks ritueel. Het sfeertje is wat droef, maar er is nog hoop. De track Welcome begint vrolijk en een dame vertelt me wat over het werelddeel. Met me ogen dicht zit ik op een olifant die me door de binnenlanden van het continent voert. Een soort vakantie in de huiskamer zeg maar. Met geluiden van de zee begint Awakening in Diani Beach. Waar ik ook kijk er is ruimte, ruimte en nog eens ruimte. Langzaam komt het leven opgang. Dieren en mensen springen in de zee. Het is te mooi om waar te zijn. Toch is daar het gevoel ineens dat het opnieuw een lange hete dag kan gaan worden, maar op de lange termijn wint het positieve het van het negatieve. Muziek om helemaal in op te gaan.

Halleluja is gezongen gebed ik hoor een man in een onbekende taal zingen, het doet vrolijk aan waaronder wat lage tonen zitten uit de electronica-winkel. In the Woods begint met een gevoel van verlatenheid. Gaande deze compositie lijkt het wel of ik op expeditie ben in een dicht begroeit gebied. Door de elektrische gitaar die er in zit ontstaat er vreemd genoeg een gevoel van verlatenheid terwijl er daanaast genoeg te zien is. Het einde van het stuk doet me denken of de zon achter de kim verdwijnt. Mombase begint met geluiden of ik bij de een of andere stam op bezoek komt. Qua muziek lijkt het wel of ze bezig zijn met het maken van plannen. Zodra er meer tempo in het stuk komt lijkt het wel of ik los kom van de grond, waardoor ik zicht krijg op de dore vlaktes van Afrika waar men toch bezig is wat van het leven te maken. De track Christians is erg rustig in gedachte zie ik gelovigen om een kampvuur zitten om na elkaar te luistern.

Met even wat getrommel begint Massai, al snel sterft dit weg waardoor een gevoel ontstaat in een groot gebied te zijn terecht gekomen. Na verloop is het geluid van de bevolking te horen en lijkt het of de dag opgang is gekomen. Een ieder is bezig met waar hij bij bezig moet zijn. Er spreekt iets gezelligs vanuit en het gebruikte ritme is aanstekelijk. Africa Smile begint met het nodige laag en even lijkt het de desolate kant op te gaan. Als er even een gitaar is te horen moet ik even aan Pink Floyd denken. Gaande het stuk lijkt er meer lucht in de compositie te komen. Voor mijn gevoel beeld het uit dat een Afrikaan gelukkig is met het weinige wat hij of zij bezit. Als de gitaar er later bijkomt wordt dit nog eens versterkt.

Met spannende tonen gaat Electronic Voodoo Trance van start. Even is een Afrikaanse stam te horen die bezig zijn met een soort gebed of spreuk. Hierna volgt een monotoon ritme en met de ogen dicht zou ik zo in een trance kunnen raken. Echter dit is van korte duur wat volgt is een Afrikaans ritme wat me lijkt op te tillen naar een andere wereld. Diverse stammen zijn te horen op stemmig muziek het voelt daardoor aan als een soort afscheid van het verloren continent. Nog één keer vliegen boven het land om daarna terug te keren in de "normale" maatschappijj van alle dag.

De track Africa in Your Head voelt hierdoor aan als een soundtrack bij het inplakken van de foto's waardoor het verhaal van de bijzondere vakantie nog even aan blijft. Daarmee komt er een mooi eind aan een klein uur muziek over een bijzonder werelddeel. Een ruime voldoende zeker waard.