Tangerine Dream - Music for Sports - Cool Races (2009)

Ah, een nieuw concept van Tangerine Dream: Music for Sports. Tot nu toe beslaat dit concept 2 albums met muziek, waarvan deze de interessantste is, aangezien er 2 exclusieve nummers op staan ("The Last Goal" en "The First Curve"). Is de rest niet interessant dan? Tja, alleen als je de rest van de nummers ook niet kent, aangezien dit wederom een compilatie betreft.
Beide albums staan vol met voornamelijk up-tempo muziek, dus zeer geschikt om op je mp3-spelertje te kwakken en tijdens het joggen of wielrennen lekker naar te luisteren. Maar tijdens het klussen thuis, of gewoon, zoals ik doe, lekker lui op de bank is ie ook geschikt, hoor. Anyway: het kan allemaal.
Dit album kon ik redelijk goedkoop op de kop tikken en eerlijk is eerlijk, ik was ook gewoon nieuwsgierig naar de nieuwe nummers.
Ik loop het rijtje ff af:

"Talking to Maddox". Dit nummer preek al eerder als opener op Edgar Froese's compilatie Orange Light Years. Het is een degelijk, eerder wat meeslepend nummer waarop vooral het typische, ietwat funky gitaargeluid (is het wel een gitaar...?) opvalt. Later komt daar het meer vertrouwde, venijnige gitaargeluid van Edgar om de hoek kijken. Verder is het nummer nog doordrenkt met opvallend sequence-werk. Al met al: prima nummer!

"Ca Va - Ca Marche - Ca Ira Encore". Dit is de zg. orkestrale uitvoering zoals ie is terug te vinden op het mini-album Flame. Ik moet op terugwerkende kracht bekennen dat ik deze versie stiekem beter vind dan het origineel. Hoewel ik het nog steeds niet al te veel om het lijf vind hebben, kan ie er redelijk mee door. Het nummer klinkt wel lekker stoer en opzwepend. Het zou zo gebruikt kunnen worden als een openingsthema voor een daverende aktie-serie bijvoorbeeld. Of wellicht eerder voor Studio Sport ?

"The Last Goal". De eerste van de 2 'previously unreleased' tracks.
Hoewel de ritme-sectie over het gehele nummer eigenlijk vrij monotoon klinkt, wordt er toch een lekker sfeertje gemaakt, middels het dwalende, warme gitaargeluid die tevens meteen het opvallendste kenmerk is van het gehele nummer. Weinig nieuws onder de zon verder, maar het nummer luistert lekker weg en is op zich niet eens zo heel erg verkeerd. Typisch voorbeeld van: niet bijzonder, maar toch wel lekker.

"Optical Race" heb ik altijd een geweldig nummer gevonden. Echter schetst mijn verbazing, dat de versie op dit album niet de originele, maar de bewerkte versie betreft, zoals terug te vinden op de boxset The Melrose Years. Later is het album Optical Race ook nog een keer apart uitgebracht als Optical Race 2003.
In mijn besprekingen van albums als Phaedra 2005, Hyperborea 2008 en Tangram 2008, ben ik over het algemeen niet gecharmeerd van de nieuwe versies. Tot mijn grote vreugde moet ik echter bekennen dat déze uitvoering van "Optical Race" een grote glimlach op mijn gezicht tovert. De nieuwe versie is niet per se beter, maar klinkt gek genoeg een stuk voller en warmer dan het origineel en ook minder steriel. Er zit zelfs aan het einde een gitaarsolootje in! Het maakt me spontaan nieuwsgierig naar de rest van de nieuwere uitvoeringen!

"The First Curve", het 2de exclusieve nummer die op deze CD staat, vind ik een stuk beter dan "The Last Goal". Ik vind 'm smaakvoller en aparter. Het nummer kabbelt op een dromerige manier aan me voorbij, maar een effectieve, opzwepende ritme-sectie compenseerd één en ander. Een heel fijn nummer!

Ook het in een nieuw jasje gestoken "Marakesh" zal bij mij nooit het origineel vervangen, echter is ook deze uitvoering met smaak gebracht en klinkt ie, net zoals "Optical Race" een stok voller. Opgesierd met gitaarsolo's is ook deze versie de moeite waard te noemen. Overigens doen de gitaarsolo's aan het begin en einde me een beetje aan Mike Oldfield denken...

"A World Away from Gagaland" is samen met "Thunderheads" oorspronkelijk afkomstig van het bijzondere TD-album Blue Dawn.
De eerste is een zeer alleraardigst nummer. Het straalt iets subtiels en vredigs uit. Wellicht komt dit door de wat lieflijk klinkende melodielijnen die door het nummer heen verweven zijn.

"Thunderheads" ligt qua stijl een beetje in het verlengde van "A World Away...", echter weet deze me wat minder te boeien.

De laatste 3 tracks zijn nummers afkomstig van solo-albums van Edgar Froese.

"Down to Barstow", afkomstig van het 3de Ambient Highway-album, is een gitaar-dominerende track. Redelijk, maar ook een beetje monotoon bij tijd en wijlen.

Datzelfde karakter heeft helaas ook "Heatwave City" (alleen is hier de gitaarsolo vervangen door een saxofoon).

"Road to Odessa" valt ook niet erg op, vind ik...

De laatste 2 zijn overigens terug te vinden, net zoals "Talking to Maddox", op Orange Light Years. "Heatwave City" had al véél langer geleden zijn opwachting voor het eerst gemaakt op Edgar's compilatie "Beyond the Storm".

Music for Sports - Cool Races is een prima compilatie die voor nieuwelingen wellicht de moeite waard is om te proberen. Deze verzamelaar heeft me vooral gemotiveerd om de nieuwe album-versies van Optical Race, Lily on the Beach en Melrose eens uit te checken. De rest van het materiaal ken ik weliswaar verder al (ook al moet ik Blue Dawn binnenkort maar weer eens luisteren), maar toch al met al een weliswaar niet al te objectieve, maar leuke compilatie.

O, The First Curve is niet nieuw dat is het nummer Timeless van de EP Flame.

Oh ja...grappig. Bij dit nummer had ik het blijkbaar niet door. Terwijl het netjes op voices-in-the-net staat. Tja, soms zie je door al die composities van TD ook het bos niet meer !