Doris Duke - Woman (1975)

Wie denkt dat dit album opgenomen is in Amerika heeft het mis. Hoewel deze plaat pure soul is, is het album “gewoon” opgenomen in Engeland. Tijdens een bezoek aan Engeland tekende Doris een deal voor een album bij John Abbey’s platenlabel Contempo. John Abbey was overigens editor bij de Blues & Soul Magazine.

‘Woman’ bevat een aantal interessante nummers, zoals bijvoorbeeld het openingsnummer ‘Woman of the ghetto’, een nummer oorspronkelijk door Marlena Shaw, die het overigens heeft medegeschreven. Persoonlijk vind ik deze versie van Doris geweldig, mooie instrumentatie en vooral de heavy funk elementen die erin voorkomen bevallen hier erg goed. ‘Hey lady’ had qua tekst zo van haar eerste twee albums kunnen komen, het onderwerp “overspel” staat centraal, en dit thema lijkt Doris op haar lijf geschreven, alleen is dit nummer een stuk funkier dan eerdere nummers van haar met vergelijkbare teksten. Dan een opvallende cover van The Supremes. ‘Love is here and now you’re gone’ is –zoals natuurlijk te verwachten is– een stuk deeper en ongepolijster dan dat je bij Motown zult horen en daarmee vind ik Doris haar versie mooier dan het origineel – deze versie heeft zoveel meer soul. ‘Pick up the pieces’ is een van m’n favorieten, prachtige melodie en instrumentatie mede door de strijkers. ‘Please come back’ is een eigen compositie van Doris en klinkt wat mij betreft ietwat als een modern soul nummer. ‘Grasshopper’ is echt dé funky knaller op dit album en ook een van m’n favorieten, een compositie van Bunny Sigler. ‘To Chicago with love’ is het allermooiste nummer op dit album, echt een puur deep soul nummer met een prachtige doch treurige tekst. Het gesproken stuk creëert een mooie gedeelte in het nummer. Ieder woord wordt vanuit het hart gezongen en dat kun je horen. ‘A little bit of love’ is een typisch Philly-soul nummer, is dat raar? Nee, het betreft namelijk een Gamble & Huff compositie en dat zegt denk ik meer dan genoeg – een floorfiller. De afsluiter ‘Full time woman’ is wederom pure soul en lijkt ietwat op ‘Pick up the pieces’, daarom is dit ook een van m’n favorieten dat alweer recht uit hart komt.

Helaas zou dit het laatste album worden wat Doris Duke ooit opnam. Wat deze vrouw hierna gedaan heeft, wat ze nu doet en of ze überhaupt nog leeft is niet bekend. Tijdens de release van de compilatie-CD uit 2005 is getracht haar op te sporen zonder succes. In 1981 is er een plaat uitgebracht genaamd ‘Funky fox’ door een artiest credited als ‘Sister Doris Duke’, maar hoorbaar is dat niet gaat om deze zangeres, hoewel het gerucht al jaren de ronde gaat. Jammer dat dit de zoveelste soulzangeres is, die verdwenen is in het niets. Om maar even de titel van haar tweede album erbij te pakken: A legend in her own time (deze) Doris Duke, een vrouw die wat mij betreft één van de best bewaarde geheimen in soulmuziek is.