Charlie - Kitchens of Distinction (2009)

AOR is een vies woord.
Vaak wordt AOR gebruikt om een plaat af te kraken.

Maar AOR is ook gewoon een muziekgenre, waaruit goede platen en bands zijn voortgekomen (Foreigner, Toto, Journey, REO Speedwagon).
Toegegeven het is soms nogal zoetjes en glad.
Maar een goede AOR plaat, doet me altijd plezier.

Zoals deze plaat van de jaren-zeventig band Charlie. Soms klinken de gitaren lekker hard en ruig, maar overheersend is de melodie en de trade-mark harmonie-vocalen.

De teksten zijn lekker kritisch en fijn humoristisch (Popstar verhaalt over de vermeende homosexualiteit van Robbie Williams, West Coast Thing verhaalt over de anorexia-hollywood sterretjes zoals Lindsey Lohan)

Er staat één toch wel gefaald nummer op deze plaat, en dat is het punkrock-gerichte Never be the Same.
Verder is het een plaat met veel gevoel voor melodie, opbouw, solo's, harmoniën en dynamiek.
Maar goed, het zijn ook proffesionals, deze band.
Fijn om weer wat van ze te horen na 25 jaar afwezigheid.
Nu nog een flinke tour en een liveregistratie.

Goeie cd, waar je even aan moet wennen. Normaal luister ik niet zo naar de tekst, maar bij deze cd echter wel. De teksten zijn maatschappij kritisch, vooral het idiote gedrag van mensen, media en sterren wordt op de hak genomen. De muziek is uitstekend, goeie riffs en een prima productie. Logisch ook als je bedenk dat Terry Thomas de giant cd's (dann huff & co) van weleer produceerde.
It's not enough laatste nummer vond ik de minste track. Minpuntje is de vreemde cd titel en de lelijke cd hoes. Erg jammer
Viel me trouwens op de Terry Thomas qua stemgeluid erg in de buurt komt van Peter Gabriel, zij het dan iets minder jankerig.

23 jaar wachten op een nieuwe plaat.
Maar het is dan ook wel een knaller.

Een licht progressieve AOR plaat met maatschappijkritische inslag.
Terry Thomas is boos en dat laat hij horen.
Robbie Williams is gay (Popstar).
De TV laat alleen maar troep zien (Sht-TV)
Modelletjes/actrices zijn te dun om gezond te zijn (West Coast Thing)

De songs zijn zoals we gewend zijn, ubercatchy, zitten vol hooks, lekkere gitaarsolo's en harmoniezang.

Er mag nog wel zo'n plaat volgen, wat mij betreft.