Ars Nova - Sunshine and Shadows (1969)

Niet erg psychedelisch, dat vond ik het manco van hun eerste.
Nu, dat hebben ze zich aangetrokken! Well, Well, Well...
Eigenlijk konden deze mannen álles spelen. Luister eens naar 'Please Don't Go'.
Dat gaat van de middeleeuwen naar 40-er jaren jazz, enig minpuntje is de zang.
Een avontuurlijke plaat, aanbevolen !

Sunshine And Shadows klinkt veel aardser dan hun eersteling . Van de ozzinele bezetting zijn hier alleen nog Wyatt Day en Jon Pierson nog over en de op de Renaissance muziek geënte sound is ingeruild voor jazzy experimenten. Zolang Jon Pierson de zang doet is dat geen probleem want ook hier zijn ze goed in, maar de hoekige weinig melodieze zang van Day ( o.a. Well, Well, Well & Rubbish ) geeft inderdaad geen extra waarde .....

Blijven er prachtige songs op deze plaat staan: Sunshine And Shadows, She Promises Everything ( met een tekst van Gail Collins aka (de ) Mrs ( who shot ) Felix Pappalardi ), Round Once Again en Please Don't Go zijn de faves ......

Ik ga 'm nog steeds leuker vinden en blijf 'm dus regelmatig draaien ........ nou krijg ik Walk On The Sand weer niet uit m'n kop...... ½ *-etje erbij .......

Met enige twijfel heb ik dit album **** toebedeeld, wat komt door de mij op den duur een beetje tegenstaande vocalen. Jon Pierson is ronduit zwak als zanger, maar gelukkig kan hij mij op de bastrombone wél boeien - de trombone is op een of andere manier een favoriet instrument voor mij. In intrumentaal opzicht kom ik trouwens niks tekort op dit album, waarop de blazers (Jon Pierson dus en Jimmy Owens op trompet) mij zeer boeien. Jammer alleen dat mijn cd'tje zo vlak klinkt (Repetoire 1993). Misschien dat de Collectables-uitgave uit 2005 wat beter klinkt. Weet iemand dat misschien?

De Collectables rielies is volgens mij gewoon regelrecht van de ouwe LP master getrokken en klinkt heel bassig. Repertoire remastered zijn uitgaves doorgaans dus zou ik heeeel verbaasd zijn als die niet beter klinkt.

De wat vlakke vokalen op sommige van de nummers ( zoals Rubbish ) zijn, zoals ik het begrepen heb iig, van Wyatt Day. Jon Pierson is de zanger met de "booming voice" van o.a. het titelnummer en She Promises Everything ..... en nummers als Pavan For My Lady en I Wrapped Her In Ribbons op het debuut.

Oef, heb ik de twee zangers verwisseld? Zou best kunnen. De inlay van mijn cd is niet al te duidelijk wat dat betreft, en een beetje zoeken op internet bracht mij niet de gewenste informatie.

Wat het geluid van mijn (Repertoire)-cd betreft: heb onlangs een nieuwe versterker gekocht (Marantz PM5004), en die moet ik vrijwel voor iedere cd of plaat die ik afdraai, afstellen. De dynamiek van het geluid én de hoge en lage tonen van de diverse geluidsdragers verschillen nogal eens. Het viel dus toch nog mee, al vind ik sommige latere albums op Repertoire toch wat beter klinken.

Wat dit album betreft (dat ik de laatste maanden geregeld beluisterd heb) - het werd steeds mooier bij herhaalde beluistering, en de hier en daar wat mindere zang stoort mij niet echt meer zo. Jammer dat het bij twee albums is gebleven.