Mathijs Leeuwis - Klei, Stront en Zand (2009)

Van het weekend eens even voor gaan zitten nadat er een filmpje van deze man werd geplaatst in het rootstopic hierop de site. Ik kende hem helaas nog niet. Mathijs Leeuwis uit Waalwijk won voor dit album de publieksprijs van de Grote Prijs van Nederland. Leeuwis werd geinspireerd door de muziek uit de Mississippi Delta en dat is her en der ook wel te horen. Ik vind dit een zeer verdienstelijk debuut. Vooral het titelnummer over het Brabantse Land vind ik erg sterk en zeer krachtig. Dat brengt me dan tegelijk ook bij de enige kritiek die ik op hem heb. Hij brengt veel nummers nogal ingehouden, bijna fluisterend. Soms past dat bij een nummer, maar lang niet altijd. Alsof hij niet echt staat voor sommige nummers. Dat wordt in de albums hierna helaas niet beter. Als hij daar in de toekomst wat aan zou kunnen schaven dan kunnen we nog een hoop moois van deze man verwachten.

Zijn album van vorig jaar, waarop twee Townes van Zandt covers opstaan, is wat dat betreft wel wat anders. Ik zal m binnenkort eens toevoegen.

Mathijs Leeuwis komt uit de Langstraat waar ook mijn wortels liggen. En daar zingt hij soms over. Het titelnummer gaat over de scheiding van klei en zand. Klei in het Land van Heusden en Altena en zand in Waalwijk en omstreken , enkel gescheiden door de Bergsche Maas.
Zeer herkenbaar voor mij die als tiener regelmatig een vriendinnetje had in Land van Heusden en Altena en met mijn Floret brommer met de pont van zand naar klei ging en vice versa.
Ik heb Mathijs Leeuwis één keer zien optreden en dat is bij de bruiloft van mijn broer, die uiteindelijk na een leven vol liefdes op latere leeftijd toch maar besloot in het huwelijksbootje te stappen. Hij kende Mathijs Leeuwis al wat langer , had ook de paar cd-s die uitgebracht waren en wist Mathijs zo ver te krijgen om op te treden. 2 sets zo tussen de maaltijd op een totaal afgehuurde camping. En dat klonk heel behoorlijk. Mathijs met zijn bluesy stem en twee mede muzikanten zorgden voor een prima optreden. Veel van deze plaat werd gespeeld.10 eigen nummers en twee vertaalde covers van Hank Williams (nr. 7) en Blind Willie Jones (nr. 9). Mathijs kent zijn klassiekers zullen we maar zeggen. Daarna heeft hij nog een aantal platen gemaakt, zich gericht op het producer zijn en aangekondigd geen platen zelf meer te maken. Maar in 2018 moet hij met een instrumentale plaat terug zijn gekomen met pedal steel gitaar genaamd Galibier. Deze plaat heeft zeer goede recensies en heeft niet zo veel meer te maken met het eerder werk. Maar van dat oude werk kan ik zeker nog van genieten en ben benieuwd naar dat nieuwe werk bam Mathijs.