Rainbow Serpent - Cutted Scenes (1999)

Cutted Scenes is het vijfde album Rainbow Serpent, een duo bestaande uit de heren Frank Specht en Gerd Wienekamp die duideljk zijn beïnvloed door de Berlijnse School. Verder houden ze van de muziek die gemaakt wordt door Vangelis en Jean-Michel Jarre. De eerte 6 tracks op dit album vormen een verhaal waarin NASA-geluiden in zijn verwerkt. Daarnaast doet het hoesontwerp me denken aan het zelf inramen van dia's.

Met geluiden die me doen denken aan communicatie tussen een ruimteschip met een station op aarde begint Believe. Daarna zijn statig tonen te horen die duidelijk maken dat er geen zwaarte kracht meer is. In gedachten zie ik astronauten zweven in hun raket. Later wordt de muziek behoorlijk statig en is er even een stem van een priester te horen. Het roet daarmee een beeld op van in een kerk te zitten waar een plechtig ritueel plaats vindt. Muziek om met de ogen dicht te beluisteren om het diep te laten inwerken. Een zeer fraaie binnenkomer van dit album Het begin van Imagination Fire doet wat experimenteel aan. Belletjes op niet te plaatsen geluiden. Zodra een sterk ritme in het stuk kunt zie ik toch wel de vlammen om zich heen dansen. Tevens zit er een heerlijke spanning in of het atellen voor de lancering is begonnen. Ieder moment kan daar de knal zijn, waarna het ruimt toestel in de ruimte verdwijnt.

Silent Running begint met subtiel klanken die wat aan violen doen denken. Gevoelmatig ben ik verlost van de zwaarte kracht en kijk neer op de blauwe planeet. Langzaam worden de kneepjes van het ruimte wandelen duidelijk waardoor rennen mogelijk wordt Hierdoor wordt het mogelijk meer te zien van de ruimte. De sequence die hieronder zit is erg prettig om na te luisteren. Zodra ik mijn ogen sluit wordt ik meegenomen in een heerlijke draaikolk. Exploring the Mars begint met geluiden of een ruimte vaartuig bezig is op de rode planeet te landen. Het doet wat experimenteel aan, maar eenmaal geland is daar rust en voldoening dat het gelukt is. Waar de astronauten ook kijken er is ruimte, even is daar de spanning of het waar is, want in een zware trom die te horen is men ik en hartslag te ontwarren. Het ongeloof dat het gelukt is slaat langzaam maar zeker over in geluk waar men zichzelf op de borst slaat.

Met bijna klassiek piano begint From Darkroom to Digitaal en dat brengt me dan terug bij wat ik eerder schreef over het hoesontwerp. Dia's inrammen wat door de komst van de digitale camera niet meer nodig is. Even een vreemd intermezzo in dit verhaal over de ruimte, maar desalniettemin een fraai pauze muziekje. Exploring the Mars Part 2 klinkt behoorlijk ingehouden in het begin waardoor het lijkt of de astronauten een zware klus te doen hebben. Na verloop van tijd wordt de muziek steeds een tikje opener van karakter, waardoor ik het gevoel heb dat er vordering worden gemaakt waar men tevreden over kan zijn. Een fraai stuk muziek wat zo uit de Berlijnse School had kunnen komen.

Na het verblijf in de ruimt wordt dit album aards afgesloten met Celtic Dance. Het doet me gelijk verlangen naar een Ierse pub waar sterke verhalen zijn te horen en de glazen met een pittige vloeistof zo in de slokdarm zit terwijl de openhaard bezig is het café van warmte te voorzien. Daarmee komt wel een vreemd einde aan een album wat grotendeels zich buiten de dampkring plaats vond. Maar verder geen opmerkingen, want ik heb prima muziek voorbij horen komen.