Mason Jennings - Blood of Man (2009)

Nu reeds een nieuwe cd, amper een jaar na zijn vorige release die erg sterk was! Ik ben benieuwd, met 'In the Ever' heeft Mason Jennings mij overtuigd van zijn kwaliteiten, ik wil ook wat oudere cd's van hem aanschaffen maar die zijn helaas niet altijd even makkelijk te verkrijgen.

'The Field' is opnieuw een sterk nummer, te beluisteren op z'n officiële website.

Dat is inderdaad snel. Ik heb het oudere werk wel op het internet weten te vinden. Zijn debuutplaat is supergoede pop maar de opvolgers doen me totaal niets. Het vorige album had wel 1 supersterk hoogtepunt. Your New Man.

Mijn kennismaking met deze artiest is een aangename.
Lieve folksongs worden afgewisseld met wat ruigere folk/rock. (Ain't no friend of mine)
Geen jaarlijstmateriaal, wel iets om te bewaren en over een tijdje nog eens te draaien.
3*

Een donkerder en meer rock-gericht album van Mason Jennings, volgens Rolling Stone Magazine z'n beste tot op heden. Ik ben opnieuw fan, Mason Jennings weet altijd fijne melodieën in elkaar te knutselen die zich in je hoofd nestelen. City of Ghosts, The Field en Black Wind Blowing zijn daar voor mij de grootste getuigen van, maar ook de andere nummer mogen er zeker zijn. Ondanks het feit dat het meer rock-gericht is mis ik soms wel wat uithalen en is het in sommige nummers iets te 'gezapig'.

Verder toch ook enkele verrassingen wat mij betreft: nummers als Ain't No Friend Of Mine, Sing Out & Lonely Road had ik nu niet meteen verwacht van Mason Jennings maar hij is er zeer in geslaagd mij daar positief mee te verrassen. Schommelt tussen 3,5 en 4 sterren.