Dark Time Sunshine - Vessel (2010)

Ben benieuwd! Dit kan nog wel eens heel sterk uitpakken. De beats zijn wel erg aanwezig, wat ik van de clips hoor in ieder geval. En Onry Ozzborn is ook geen slechte rapper, dus dit kan wel wat worden.

Erg gaaf duo dit, Vessel is toch een van de betere hiphopalbums van dit jaar vind ik. Lekker chaotische beats, die soms te nadrukkelijk aanwezig zijn, maar vaker dan dat hypnotiserend werken. De raps zijn ook van een goed niveau, Onry kan er zeker wat van hoewel hij nooitt tot mijn favorieten zal behoren. Na dit album respecteer ik hem wel meer. De bijdrages sluiten prima aan op het niveau dat gehaald wordt, P.O.S steekt er voor mij toch weer bovenuit met zijn gastverse. Hij weet als geen ander hoe je een niet alledaagse hiphopbeat aan flarden kunt rappen.

The beats van dit album hebben wel wat weg van de beats van de The Patient EP van NoCando. Klinkt trouwens erg lekker dit. Ik hou wel van dit soort 'elektro' achtige beats.

Mwah, op het feit na dat ze het allebei 'elektro'-achtige beats zijn vind ik niet ze niet zo veel ervan weg hebben. Op The Patient EP staan mijns inziens vooral 'bangers', deze zitten een stuk subtieler in elkaar.

Ik vind deze beats in alle opzichten een stuk interessanter, wat straks ook zal blijken uit mijn geschreven recensie. Ik vind echter wel de raps te mager, een reden dat ik dit verlaag naar 3*. Toch, voor een drie sterren album blijft het een plaat die je eigenlijk wel moet checken. Een van de weinige platen die ik met een dergelijk cijfer toch een aanrader kan noemen.

Dat het duo Dark Time Sunshine - bestaande uit rapper Onry Ozzborn en producer Zavala - niet helemaal serieus te nemen is blijkt uit de biografie die op de eigen MySpace-pagina staat. Daar schrijven ze op cynische wijze dat ze elkaar tijdens een darttoernooi (gewonnen door Zavala) hebben ontmoet en dat ze grote bewonderaars van Lady Gaga zijn. Terwijl ze in deze kleine beschrijving er al rijkelijk op los fantaseren, doen ze dat ook tijdens het maken van de muziek, alleen dan op een andere manier.

Zo bevatten de raps van Onry Ozzborn weinig humor, het zijn eerder abstracte hersenspinsels die op de luisteraar worden afgevuurd. Daarbij is het hoge tempo waarin gerapt wordt opvallend, maar tegelijkertijd ook jammer. Op die manier heeft elk nummer een aantal draaisessies nodig om het vervolgens nog niet eens volledig te begrijpen. Daarbij komt ook nog eens dat de producties van Zavala zeer nadrukkelijk aanwezig zijn en de rapper bij vlagen wordt overstemd.

Dat zou kunnen leiden tot het vroegtijdig afzetten van Vessel, maar wie dat doet begaat toch enigszins een misstap. De plaat heeft namelijk een gebruiksaanwijzing, waaruit blijkt dat je na een aantal luisterbeurten meer in het album groeit. Natuurlijk, nog altijd zijn de uiterst fictieve verzen van Onry Ozzborn wat moeilijk te volgen, maar wat hij te melden heeft lijkt dan ook van ondergeschikt belang. Belangrijker is de manier waarop zijn coupletten verpakt zijn: met zijn standvastige flow zorgt hij voor het nodige tempo op Vessel. Daarnaast lijkt elke track uit een op zichzelf staand stripverhaal te bestaan, wat we bijvoorbeeld ook van DOOM kennen. Waarbij wel duidelijk gemaakt moet worden dat DOOM te allen tijde te volgen is, en Onry Ozzborn nog niet over die ‘gave’ beschikt. Begrijpelijker rappen, het eventueel toepassen van humor en een beetje concreter te werk gaan hadden deze plaat op het gebied van raps beter gedaan.

Zavala, op zijn beurt, had er wellicht beter aan gedaan om minder de hoofdrol op te eisen. Want hoewel elke beat van hem hoogst creatief klinkt, en je soms helemaal in een artistieke beat wordt gezogen is het wel zo dat hij de andere helft van het duo - zoals eerder aangegeven - ondersneeuwt. Maar aangezien de producties van Zavala van een dusdanig goed niveau zijn, is het niet kwalijk dat de schijnwerpers het grootste gedeelte van de tijd op hem gericht staan. Het naar lieve lust combineren van stevige rock en electronic met hiphop maakt Vessel zo nu en dan toch een lekker chaotisch geheel, met toch de nodige structuur. En hoewel dit wat tegenstrijdig klinkt, zijn de producties zo wel het best beschreven. Dit heeft er mee te maken dat Zavala volgens een redelijk vast patroon werkt (de structuur) maar dat hij er niet voor schroomt om dit patroon zoveel mogelijk op te vullen met voornamelijk elektronische geluiden (de chaos). Het rockgedeelte zit hem met namelijk in de pompeuze drumsessies die onder de samples worden bevestigd.

Zo is Dark Time Sunshine inderdaad niet het meest evenwichtige duo en valt er wel degelijk veel op Vessel aan te merken, maar dat maakt het in geen geval een slechte plaat. Sterker nog: van begin tot eind weet het album de interesse te wekken, ook al zijn daar wellicht wat extra luisterbeurten voor nodig. Of misschien is het enkel al het gegeven dat Vessel een niet alledaagse plaat is, dat het tot een attractief totaal maakt.

bron: www.hiphopleeft.nl

Ik vind de producties erg origineel. Zavala gebruikt subtiele geluiden in zijn beats. Maar de beats zijn idd erg aanwezig en soms iets te chaotisch. Hierdoor vind ik ook dat Onry Ozzborn moeilijk verstaanbaar en te volgen is. Maar dit komt ook mede door zijn manier van rappen en door zijn teksten.
Maar toch ben ik erg te spreken over dit album en vind ik dit 1 van de verrassingen van 2010. 'Run' is mijn favoriete track.
In 'Primor' zit trouwens een geluid die klinkt als een deurbel. Toen ik dat nummer voor het eerst hoorde, dacht ik dat de deurbel ging.

Nou ja zeg, ik dacht zelf even gek te worden. Maar aangezien ik boven ben als ik dit draai zocht ik het gewoon niet om de deur open te maken. Uiteindelijk had ik ook door dat het bij de muziek hoorde.

Tracklist hoort andersom. Vessel is de intro.

Heel goed cdtje dit. Zo komen de 4en wel...

E.R.