sympathiek album, kent u die uitdrukking...
Wel van een minder kaliber dan het debuut Donkerblauw en ook minder dan de opvolger Blik op Eindig. Toevallig hadden die beide albums ook de hits en een hit zal je hier niet op vinden. Tekstueel soms best scherp (Wapens en Iedereen Rijdt door Rood bv.) maar muzikaal redelijk braaf. In vrijwel elk lied zitten wel wat hele fijne aanknopingspunten maar ook wel wat "lulligheden". De stem van Bakkers blijft een fijne, de sfeer ook dus daarom krijgt deze een sympathieke afronding naar boven.