End - Percussions (2004)

Nu het album zelf nog zien te vinden .

Erg cool minialbum. Grijpt in grote lijnen weer terug op die plopknisper stijl van Science/Fiction en Errata, maar dan aangevuld grappige xylofoonriedeltjes (Bengal Spice, Cocktail Hour) en een stoere jazzy basgitaar voor de elitaire noot .

Thema is uiteraard: percussies, dus op "Go" na is het allemaal lang niet zo sfeervol als bijvoorbeeld SF. Wel veel typisch idm-geneuzel dus. Wat flarden Squarepusher, een hoop grappige stemsamples en cute melodietjes maken er een dikke 4* van. Kan zomaar nog meer worden trouwens

Zal bij mij niet zo hoog eindigen vrees ik, maar owe de CD nog een paar luisterbeurten. Klinkt me net niet electronisch genoeg. Maar we wachten af

Superleuk CD'tje dat me direct aan The Party doet denken. Mocht er ooit een remake van The Party komen, laat dit dan alsjeblieft de soundtrack zijn! Lekker high society party feeling met die al die bongo's. Gave jazzy basgitaartjes en riedeltjes, maar toch allemaal in een IDM-jas. Doet inderdaad wel een beetje denken aan Squarepusher (Budakhan Mindphone), maar dan wel een stuk vrolijker. Ik krijg bijna zin om ook zo'n high fidelity feestje te organiseren met kaviaar en een paar hele dure flessen wijn. Laat de snobs maar komen, eens kijken of ze Percussions kunnen waarderen .... hehe, I guess not.

Pas op, want dit is een vrolijkmakend schijfje .

Tja, zo vrolijk word ik er jammer genoeg niet van, maar met "bongo's, gave jazzy basgitaartjes en riedeltjes" was dat natuurlijk wel te verwachten. Alleen, waar End met The Sound Of Disaster voor de full on clash tussen stijlen ging, lijkt dat hier net het omgekeerde. Resultaat voor mij : flauwe IDM.

"Patterns" valt op zich nog mee. Begint leuk, die bongo's kunnen er nog net mee door, en de melodietjes zijn koddig. Ook het voicesampletje naar het einde toe is best cool. "Bengal Spice Mix" blijft op hetzelfde niveau hangen. Wel leuk, maar echt boeiend klinkt het niet. Bij "Cocktail Hour" begint de miserie voor mij. Kutmelodie en ritmisch vreselijk saai. Kan je gewoon door een bandje laten spelen dit. "Go" is niks beter, met weer een absoluut vervelende melodie (is dit die jazzgitaar ?), wel wat leuker geratel erachter, maar veel helpt het niet. "Ulam's Spiral" is weer een beetje beter, vooral het eerste deel dan. Samples klinken niet echt ideaal, maar het zit verder wel leuk in elkaar, met weirde ritmes en enkele mooie melodietes/waves. Wanneer ze op het einde echter weer gewoon beginnen trommelen is de magie al snel gebroken. "Music By Numbers" lijkt het album nog goed te gaan afsluiten. Wat typischere End klanken in het begin van de track, maar na verloop van tijd mond het uit in redelijk banale instrumentale muziek. Doet me veel denken aan die achtergrondbandjes op feestjes waar niemand naar luistert en die er staat als behang.

End mengt z'n ijzig, sfeervol gepruttel van S/F hier met wat tovenaar noemt "society party feeling", alleen doen voor mij beiden elkaar teniet, en blijft er een saaie, sfeerloze mix over. 1*