Shantel - Planet Paprika (2009)

Na het album DISKO PARTIZANI (2007) waarmee de Balkan Beat als nieuwe muziekstroming definitief gevestigd werd door Shantel, is dit album toch vooral een verzameling B-nummers die nog op de plank lagen. De platenmaatschappij zal wel gedacht hebben: "je moet het ijzer smeden als het heet is". Op enkele lichtpuntjes na, is het 'overall' geluid vooral veel grijze middelmaat...

Achja, velen weten waarschijnlijk niet eens dat veel nummers slechts bewerkingen zijn van al bestaande nummers. In die zin is Shantel dus nooit echt origineel geweest, maar dat heeft veel mensen er niet van weerhouden van de muziek te genieten. Ook mij heeft het niet tegengehouden, moet ik zeggen. Van Disko Partizani heb ik erg genoten, met uitschieters als Dubstar Bugarskji, Manolis en nog wat andere zomerse songs. Enkel Ex Oriente Lux weet er op Planet Paprika enigzins bovenuit te schieten, maar dat neemt niet weg dat alle andere nummers niet de moeite waard zijn. 3.5* is toch wel het minste wat ik kan geven.

Ik was niet van plan om deze te kopen, precies vanwege de reden die timon ook noemt: je verwacht meer van hetzelfde. En hoewel dat wel geldt voor stukken van het album was ik was weer helemaal overdonderd toen ik voor het eerst zijn versie hoorde van ´Usti, Usti Baba´, dat een balkan classic is. Toch dus maar weer gekocht en ik ga het deze zomer ook weer live bekijken.

Hoe hij het toch weer voor elkaar krijgt? Hij maakt er toch een hele gladde ´dance´ sound van, maar mét behoud van het traditionele die deze muziek zo speciaal maakt. Met de drive die zijn muziek heeft zou je zo kunnen doorschieten naar de ski-hut en dat gebeurt niet. Ook bij de teksten, die natuurlijk wel grappig zijn af en toe, wordt het nooit echt plat of grof. Past allemaal heel erg goed. Minder verrassing dan de vorige, maar toch weer kwaliteit.