Joshua James - Build Me This (2009)
mijn stem
13 stemmen
Verenigde Staten
Folk
Label: Intelligent Noise
-
Coal War (5:13)
-
Magazine (4:22)
-
Weeds (2:28)
-
Mother Mary (4:32)
-
Black July (3:56)
-
Annabelle (2:53)
-
In the Middle (3:08)
-
Kitchen Tile (4:16)
-
Lawn Full of Marigolds (4:05)
-
Daniel (5:04)
-
Pitchfork (4:06)
-
Wilted Daisies (3:43)
-
Benediction (3:36)
0
geplaatst: 26 augustus 2009, 23:20 uur
Het was de hoes die opviel: ik vond het eigenlijk te dom voor woorden. Laten we eerlijk wezen; een kerel met een gezichtsmasker die triest uit zijn ogen kijkt. Ik weet het niet hoor....
Maar hiermee lukte het Joshua James wel om mijn aandacht te trekken en dat was nodig want ik had nog nooit van de beste man gehoord.
Opener Coal War viel gelijk al op. Allereerst het relaxte, ietwat hese stemgeluid en daarnaast een soort afrikaanse invloed (ook al is dat niet echt de juiste omschrijving).
De overige nummers zijn ook doordrenkt van de melancholie terwijl veel composities een aardig up-tempo hebben meegekregen.
Heel erg veel nieuwe dingen horen we niet: het hese stemgeluid, het vette orgeltje, noem het allemaal maar op. Toch weet James zich in positieve zin te onderscheiden binnen de grote massa. Hoe dat komt weet ik eigenlijk niet goed: zijn het de sterke nummers, is het de sfeer? Dat is het mooie aan muziek: gevoel valt niet altijd onder woorden te brengen. Het hoeft ook niet altijd.
Joshua James heeft met zijn tweede album iets moois afgeleverd en ik kan wel zeggen dat het voer is voor liefhebbers van artiesten als Josh Ritter, Ray LaMontagne en heel in de verte ook William Fitzsimmons (die iets tragere nummers heeft).
Maar hiermee lukte het Joshua James wel om mijn aandacht te trekken en dat was nodig want ik had nog nooit van de beste man gehoord.
Opener Coal War viel gelijk al op. Allereerst het relaxte, ietwat hese stemgeluid en daarnaast een soort afrikaanse invloed (ook al is dat niet echt de juiste omschrijving).
De overige nummers zijn ook doordrenkt van de melancholie terwijl veel composities een aardig up-tempo hebben meegekregen.
Heel erg veel nieuwe dingen horen we niet: het hese stemgeluid, het vette orgeltje, noem het allemaal maar op. Toch weet James zich in positieve zin te onderscheiden binnen de grote massa. Hoe dat komt weet ik eigenlijk niet goed: zijn het de sterke nummers, is het de sfeer? Dat is het mooie aan muziek: gevoel valt niet altijd onder woorden te brengen. Het hoeft ook niet altijd.
Joshua James heeft met zijn tweede album iets moois afgeleverd en ik kan wel zeggen dat het voer is voor liefhebbers van artiesten als Josh Ritter, Ray LaMontagne en heel in de verte ook William Fitzsimmons (die iets tragere nummers heeft).
0
geplaatst: 19 januari 2010, 22:24 uur
Dit is er zo eentje wat mij betreft. Zo'n singer-songwriter die iets magisch in z'n liedjes weet op te sluiten. Damien Rice, Ray LaMontagne, Brett Dennen. Joe Purdy en deze Joshua James. Zeldzaam mooi!
0
geplaatst: 12 april 2010, 20:42 uur
Zijn stem raakt me wel alleen de produktie is wel erg Americaans, vooral de wat rockende nummers zijn net over 't randje. echter zijn teksten weten mij wel degelijk te raken...trouwens niet alleen zijn gezicht zit onder t masker. Vind 't hoesje wel grappig wel origineel
0
geplaatst: 17 februari 2011, 09:02 uur
Dit tweede album van Joshua James komt helaas niet in de buurt van zijn debuut. Daarvoor is het album te eentonig en ontbreekt het aan echte topnummers. Het enige nummer wat wel in de buurt komt van de kwaliteit van het eerste album, is Wilted Daisies. Een heerlijk protestnummer met een uitstekende opbouw.
* denotes required fields.
* denotes required fields.