MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Grant Green - Green Street (1961)

mijn stem
3,74 (39)
39 stemmen

Verenigde Staten
Jazz
Label: Blue Note

  1. No. 1 Green Street (7:20)
  2. 'Round About Midnight (7:03)
  3. Grant's Dimensions (7:56)
  4. Green with Envy (9:46)
  5. Alone Together (7:12)
  6. Green with Envy [Alternate Take] * (7:55)
  7. Alone Together [Alternate Take] * (6:56)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 39:17 (54:08)
zoeken in:
avatar
5,0
Mijn favoriete Jazz-Plaat allertijden!!!
Echt super composities, en het gitaargeluid van Grant is natuurlijk geweldig. Ook vind ik het heel gaaf dat er alleen maar een bas, drum en gitaar in zit, waardoor het heel prettig wegluisterd. Als je wilt beginnen met bebop of hardbop is dit echt een aanrader!!!

avatar van Madjack71
4,0
Ik vind dit wel een aangenaam album. Als geheel luisterd het voor mij prettiger weg als Kenny Burrell, in zoverre je dat kunt vergelijken natuurlijk.
Maar de combinatie gitaar, bass en drums heeft hier voor mij een warme klank, waarbij Green's spel in deze mooi opgaat, daar waar ik van mening ben, dat bij Burrell het niet altijd zo het geval is.
Verder zijn de composities dik in orde, zonder dat er echt hoogvliegers in voorkomen, maar de nummers weten de sfeer te behouden. Sfeer, tja een woord dat nogal vaak voorkomt in de berichten mijnerzijds. In deze context bedoel ik daarmee het gevoel van een kroegje in een zijstraat van een kleine stad. Oude planken op de vloer, zand verspreid daarover. Houten bankjes met slijtage en aan de wand lijsten met daarin de artiesten van verschillende jazz muzikanten, in de kleuren zoals hierboven. Buiten schijnt het zonnetje en het is een (zon)dag waarin je niets hoeft. Onthaasten met die hap.

avatar van klaezman
3,5
Uit turend over een White Street in een besneeuwd Amsterdam, verwarmt dit trio de huiskamer gemoedelijk op. Het is dan wel bij lange na niet mijn favoriete Green, maar dat neemt niet weg dat ik hou van zijn getokkel. De bas had van mij gerust vervangen mogen worden door een orgeltje (how 'bout Baby Face Willette?), want met een Hammond als sparringpartner klinkt Green op zijn best. Toch maar 'es door de sneeuw naar Concerto?

avatar van judgepaddy
4,5
Het mooie van Green is IMO dat hij doorgaans geen noot te veel speelt.
Geen snelle schema's, toonladders of arpeggios als opvullertjes, maar elke noot goed geplaatst met inderdaad een mooie warme klank.
Green wordt zo langzamerhand een van mijn favoriete Jazz gitaristen, met zijn mooie, relaxte en toch groovende gitaarspel.

avatar van west
4,5
Wat een ontzettend mooie, rake, fraaie plaat is dit Green Street!

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 20:23 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 20:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.