Record Club - The Velvet Underground & Nico (2009)

Beck heeft iets nieuws bedacht: Record Club. Het idee is om samen met vrienden de studio in te gaan en dan in één dag een compleet album te coveren en dit via zijn website uit te geven (ook met clips).
Hij durft nog al door te beginnen met de klassieker The Velvet Underground & Nico. Dat is bijna vragen om moeilijkheden zou je zeggen.
Het valt mee, zeker als je liefhebber bent van Beck.
De nummers zijn door en door bekend mag ik veronderstellen en zijn hier overgoten met het bekende Beck-sausje. Hierdoor horen we een eigentijdse versie van deze ongelooflijk sterke klassieker.
Beck werkte samen met Nigel Godrich, Joey Waronker, Brian Lebarton, Bram Inscore, Yo, Giovanni Ribisi, Chris Holmes en Thorunn Magnusdottir.
Erg moeilijk te beoordelen omdat ik moeilijk los kan komen van het origineel, maar ik denk wel dat het met respect gedaan is en laat ik daarom (voorlopig) voor een ietwat veilige beoordeling kiezen.

Net alle nummers beluisterd, en Run Run Run is het eerste nummer dat een beetje 'eigen' klinkt. Alle voorgaande nummers zijn niets meer dan goedbedoelde covers door uiterst getalenteerde muzikanten die net iets te veel respect hebben voor het origineel om de nummers geheel naar hun eigen hand te zetten, waarschijnlijk ook te weinig tijd.
Heroin heeft de juiste dosis gekte, maar verzandt in onaangenaam geschreeuw.
Black Angels Death Song is het meest geslaagd, meest authentiek, waarin Beck zich transformeert tot een soort Bob Dylan.

Klinkt interessant, hier ga ik zeker eens achteraan.

Jup idd klinkt heel interessant, zal ik zeker ook eens zoeken...

Leuk initiatief.

Ik vind het idee van het coveren van een complete cd erg leuk. Maar het is dan weer jammer dat een matig artiest als beck met dit idee komt. Ben halverwege de cd en ik heb echt zin om het orgineel op te zetten. 2,5* en daar is in mee beoordeeld dat het een leuk initiatief is.

Ja, deze zal mijns inziens zorgen voor veel controverse onder fans van Beck en fanatieke Velvetfans... Covereren is een ding maar onmiddelijk een monument als The Velvet Underground and Nico coveren is zeker een heel gevaarlijk avondtuur, voor mij lijkt het uiterst interessant...

Ik denk vooral de laatste groep. Dit album is zowat heilig verklaard en dan is een project als dit natuurlijk al bij voorbaat 'not done'.
Ik moest opeens denken aan een commentaar dat orbit bij het origineel (dat ik zelf 4,5* heb gegeven) schreef:



Het zal met name deze groep zijn die deze versie compleet tot de grond toe zal afbranden. En dat is dus absoluut niet onverwacht.
Ikzelf ben ook een liefhebber van het origineel en vind dat Beck wel heel erg hoog durft te grijpen door uitgerekend dit album te pakken, maar aan de andere kant: waarom ook niet? Nu zorgt het inderdaad voor meer controverse zoals barrett al zegt en op zich is daar niks mee.
Ik zal dit album ook absoluut niet gaan verdedigen, daarvoor vind ik deze versie niet bijzonder genoeg, maar heel erg slecht kan ik het nu ook weer niet vinden. Tenzij je een hekel aan Beck hebt, tja.... dan kan niemand er meer wat aan doen en heeft hij waarschijnlijk een doodzonde begaan door dit album in z'n geheel te coveren

Ik ben er eerlijk gezegd ook wat huiverig voor. Een los nummer hiervan vond ik wel leuk, maar het hele album...

Aan de andere kant bestaan er al prima covers van bv. There She Goes Again (wat zelf nota bene ook al een halve cover is), dus waarom ook niet.

Dat is denk ik ook wel het probleem met dit project: het gaat om het coveren van een compleet album door een compleet andere artiest! Ik denk dat ik in de nabije toekomst ook vooral zal kiezen voor losse nummers hiervan i.p.v. het in z'n geheel te draaien.
Het kostte mij ook moeite om het origineel proberen te vergeten tijdens beluistering en dat lukt ook bijna niet. Wat ik wel ervaarde tijdens het vorderen van de cd was dat het ergens toch wel een beetje een Beck album werd met nummers die ik door en door ken.
Vreemd om mee te maken maar daardoor maakt het deze zg. Record Club wel boeiend (los van het feit of het goed gedaan is of niet).

Mijn intresse groeit enkel maar, kan al niet meer wachten tot dat deze als torrent verschijnt...

Sunday Morning vond ik er leuk, maar voor de rest hangt het een beetje rommelig en rammelig in elkaar, niet overtuigend genoeg.

Het is ewaagd om deze plaat te coveren omdat je weet dat het nooit zo goed zal zijn als het origineel (duh). Is het dan nog de moeite waard om er aan te beginnen?

Laat deze poging maar liggen..

Ik heb net enkele filmpjes gezien op Youtube, en idd Sunday Morning is wel leuk, omdat het ook vrij dicht bij het origineel liggen. Run Run Run is heel anders maar kan mij wel nog bekoren.

Verdere liedjes als Waiting for my man en All Tomorrows Parties vallen eerder tegen.

Ik zal de cd wel eens afhalen want ik denk dat dit project meerdere luisterbeurten nodig heeft om het ten volle te kunnen appreciëren.

Dit initiatief gaat juist om de spontaniteit en 'fun' van het coveren. Het resultaat is geen poging geschiedenis te schrijven, maar meer een soort 'document' van de vreemde experimenten en weirde resultaten ontstaan als je een serie goede muzikanten opsluit in een studio. Vandaar dat dit ook niet op CD verschijnt en gewoon gratis te volgen is via z'n fantastische nieuwe website.
De Bright Eyes zongen eens 'failures always sounded better, let's fuck it up boys, make some noise!', daar komt het hier ook op neer! Gewoon lekker ouderwets weirde muziek maken, lachen om het eindresultaat en niet moeilijk doen of kapotredeneren. Het leuke van zo'n plaat die in 1 dag tot stand komt is dat het, naast het concept, volledig niets bedachts heeft en één en al spontaniteit kent! Niet dat het briljant is ofzo, maar dat hoeft eigenlijk ook helemaal niet. Vind de vele elektronische uitstapjes juist leuke verfrissingen bij het origineel.
Als mensen dit niet kunnen waarderen weet ik niet waarom ze het origineel zo enorm waarderen, die was toch immers zo speciaal omdat het zo anders, vuiler en creatiever klonk dan alle andere muziek? Dat is precies wat dit album ook is/doet! [ik bied alvast m'n excuses aan voor de ongegronde vorm van persoonlijke belediging hier]

Volgens mij hoef je je nergens voor te verontschuldigen.
Ik geloof best dat het Beck & consorten te doen is geweest om de "fun", de "spontaniteit", en het "lachen om het eindresultaat".
Het probleem is alleen, dat ik merk dat deze spontane (let's fuck it up boys, make some) noise slechts sporadisch samen gaat met mijn persoonlijke luisterplezier.
Dat is geen kwestie van kapot redeneren, maar gewoon een simpele constatering.
Het zal allemaal best een hoop plezier hebben opgeleverd, maar ik vind het gewoon niet zo'n beste "cover-poging". Het is wat onsamenhangend en het blijft een beetje steken in goede bedoelingen.
Daarbij moet wel gezegd dat ik zeker het gevoel heb dat het wel met respect voor het origineel gedaan is, in tegenstelling tot Beck's poging om Leonard Cohen te coveren. (plaatsvervangende schaamte overviel me bij het beluisteren van met name "Master Song")
Sunday Morning vind ik bijvoorbeeld wel weer een nummer dat goed bij Beck past.
Volgens mij had Beck hier ook wel wat meer aandacht aan mogen besteden: aan het zoeken naar songs / originelen die hem goed liggen, en in potentie dus ook geschikt zijn om te coveren.
Maar goed..... het blijft sowieso een beetje een risico te kiezen voor dit soort klassieke albums om te coveren.
Dan kan het wel eens heel erg hard misgaan.
Met deze plaat valt dat wel mee, maar daar is wat mij betreft dan ook alles mee gezegd.

Of........ redeneer ik het nou alsnog kapot....

Beck is denk ik een van de beste artiesten om dit te gaat coveren

Denk het ook wel, Beck's moeder was een goede bekende van Andy Warhol en de VU.

Ik denk dat je het uberhaupt niet moet willen......... zo'n klassieker coveren.
Van sommige dingen kun je misschien beter afblijven.
Aan de andere kant waardeer ik het ook wel weer dat Beck hier maling aan heeft, en kan ik niet ontkennen dat ik het een interessant initiatief vind.
Toch jammer dat het dan zo uitpakt.....

Sunday Morning en Alt Version van Heroin vind ik beide al prachtig maar de rest moet ik nog wat beter beluisteren.

Kun je hem ook kopen?

Ik vind het alleen maar leuk als artiesten gaan coveren. Dan hoor je van je favoriete artiest hoe ze een schitterend nummer spelen van een ander.
Ik zou graag Blur willen zien coveren maar dat zit er niet in,

Opzich wel een tof project dit, alleen helaas is niet ieder nummer even geslaagd. Aan een nummer als Run Run Run is best tof gesleuteld, maar bijvoorbeeld Venus in Furs weet Beck weer niet echt een leuke identiteit te geven. Net als met Heroin, ik had toch gehoopt dat hij daar wat meer aan zou doen. Desondanks is er wel wat leuks te beleven op dit album!

Ben wel benieuwd naar het nieuwe coveralbum; Oar van Skip Spence. En hopelijk gaat Beck tussen de bedrijven door ook nog even werken aan een nieuw eigen album!

Daar deze albums in een dag of wat worden opgenomen en vaak al ver van te voren, die van Skip Spence geloof ik afgelopen zomer, zal hij best bezig zijn met eigen werk.

Dit album heb ik van het weekend binnengehaald en ik moet zeggen dat ik plezierig was verrast.

Voor mij blijft het voorals nog een onsamenhangend geheel, toch blijf ik het een tof concept vinden...

De laatste twee nummers zijn het meest geslaagd.
Die twee nummers heeft Beck dan ook het meest naar zich toegetrokken.

Heb het nog niet gehoord, maar als iemand durft te beweren dat Beck een matige artiest is heeft die er niets van begrepen, tja Marillion is natuurlijk het beste wat er in de popmuziek historie gemaakt is ....