John Tchicai and Cadentia Nova Danica - Afrodisiaca (1969)

JOHN TCHICAI - alto sax, soprano sax, leader
HUGH STEINMETZ - trumpet, leader
WILLEM BREUKER - tenor sax, bass clarinet
PIERRE DOERGE - guitar
MAX BRÚEL - bars
THEO RAHBEK - trumpet, iron claves
MAURITZ TCHICAI - trombone, sousaphone, waterpipe
JOERGEN THORUP - clarinet
MICHAEL SCHOU - alto sax, flute
KIM MENZER - trombone, flute
WILLY JAGERT - ophicleide
BENT HESSELMAN - flute
SUNE WEIMAR - alto sax
CHRISTIAN KYHL - alto sax, soprano sax, triangle
MOGENS BOLLERUP - tenor sax, petrol can
NIELS HARRIT - tenor sax, flute, saw
OLE KÜHL - tenor sax, soprano sax
OLE MATTHIESEN - organ, cymbal
OLE THILO - organ, tankcap
STEFFEN ANDERSEN - bass
CLAUS BOEJE - drums
JON FINSEN - drums, glockenspiel
ANTHONY BARNETT - percussion, tabla
GIORGIO MUSONI - balafon, africodrums, gong
SIMON KOPPEL - tympani
J.C.MOSES - cowbell, bongos, percussion

Kijk, een naam uit dat lijstje hierboven maakt ineens een hoop duidelijk. Ik had deze met enige moeite nu tweemaal en het titelnummer driemaal gehoord en kwam niet veel verder dan: typische de soort van modernistische jazz zoals die toen moest zijn; alles mag, veel dynamiek, vooral niet te harmonieus, en als er dan harmonie moet zijn, dan maar ´over the top´ oversteken naar de fanfare (slot van eerste nummer en het intermezzo This is Heaven)
Ik kon dat herkenbare verder niet goed onderbouwen (hoeveel weet ik nu helemaal van de jazz uit de hippietijd), maar ziet: Willem Breuker.

Wel aardig dat alles zo op zijn plaats valt maar toch is dit album geen blijver voor me. Momenten van spanning zijn er wel, maar te weinig. Mooi is het in het lange titelnummer vanaf 14, 15 min, de opbouw vanaf de break met de bas en ritme, en delen van de solo in het tweede nummer zijn ook wel opwindend. Maar eromheen zit eigenlijk toch te weinig muziek voor me om het tot een goed album te maken.

Knap, filmisch, sterke performance-factor, maar ik heb te weinig om erin te stappen en echt mee te gaan. Misschien over een jaar of wat nog eens proberen.