Juliette Lewis - Terra Incognita (2009)

Rond 2004 besloot actrice Juliette Lewis het acteren grotendeels gedag te zeggen en zich op een muzikale carrière te werpen. Een jaar later kwam ze met een eerste EP getiteld Like A Bolt Of Lightning onder begeleiding van haar band The Licks. En het sloeg ook echt in als een bliksem. Niet lang erna kwam een volwaardig album genaamd You’re Speaking My Language; dat een geweldig vervolg gaf aan dat eerste ep. Slechts een jaar later dook ze met The Licks en Dave Grohl op drums de studio in om een niets minder dan een super album te maken getiteld: Four On The Floor. Nu is daar het vervolg en met een compleet nieuwe band om zich heen: The New Romantiques. Het geluid heeft duidelijk een andere richting gekozen. Minder punk en rauw, meer blues en atmosferisch. Onder leiding van Omar Rodriguez-Lopez is Terra Incognita een album geworden met veel andere nummers en een ander geluid dan we van Juliette gewend waren. Haar stem komt hier vaak nog beter tot haar recht en er worden nog meer mogelijkheden met verkend. Terra Incognita, haar ontdekkingstocht in onverkende wateren is met vlag en wimpel geslaagd!

Leuk feitje: de oud-drummer van the Mars Volta, Thomas Pridgen, speelt mee op deze plaat. Klein wereldje.

Een beetje een ongemakkelijk album om te luisteren. Juliette Lewis heeft echt een prima stem en uitstraling als ze zingt, maar qua songwriting gebeurt hier echt niets dat tot de verbeelding spreekt. Enkel wat middelmatige rock songs met hier een daar wat meer nadruk op blues of alternative, maar ik kan na meerdere luisterbeurten geen nummers noemen die ik nog eens zou willen aanhoren. 'Hard Lovin Woman' valt wel echt op als een zwaar irritant nummer, maar dat is mijn persoonlijke afkeur voor dat soort bluesrock.