Natalie Imbruglia - Come to Life (2009)

Vind de eerste single een beetje te herhalend in het refrein en ik heb gehoord dat "Scars" omgezet is naar een eentonig akoestisch liedje in plaats van een divers piano liedje. Vond "Wild about it" af en toe slapjes, en hoe het liedje "My God" als openingsnummer van een comeback album gezet kan worden gaat mij te boven denk ik - ik begrijp er niets van. Maar we zullen nog even moeten afwachten! Als het album daadwerkelijk 2 oktober uitkomt tenminste. Ik ben vooral benieuwd naar "Lukas" en "Fun" aangezien ik Coldplay werk meestal wel kan waarderen.

Ja ja en toen was ie er al! Ik ben dan wel weer een beetje een nerd om meteen al een dat album te hebben maar goed, ik blijf haar toch geweldig vinden!

Het openingsnummer is inderdaad vreselijk. Gelukkig komen dan vier nummers die werkelijk prachtig zijn à la Torn. De Chris Martin nummers zijn het mooist en daar voelt Natalie het meest mee, dat hoor je aan de manier waarop ze hier zingt. Vooral "Fun" is extreem mooi maar "Lukas" is ook erg fijn met het refrein. Mooie, harmonieuze liedjes. "Twenty" is niet zo goed als de voorgaande twee nummers maar voldoet ook. "Scars" is helaas van de piano weggehaald en ik vind het zo wel minder mooi. Maar, de teksten zijn nog steeds sterk en het blijft toch wel een erg mooi nummer.

De tweede helft van het album kan me minder raken. "All the roses" is nog wel mooi en natuurlijk "Want" en ook de afsluiter "Wild about it" is levendig. "WYUT" en "Cameo" zijn in mijn bescheiden mening helaas niet mooi.

Wel jammer dat het maar tien nummers zijn. Maar vooral track 2, 3, 4, 5, 6 zijn erg in orde! Ik blijf het toch een hele leuke zangeres vinden.

Die hoesfoto!

Hoewel officieel nog niet verschenen heb ik deze cd al mogen beluisteren! Het is mijn favoriet geworden voor 2009. Het album knalt binnen met My God (wel een van mijn favorieten), en heeft verder heerlijke nummers als Fun, Twenty, Scars, Want, All the roses en Wild about it. 7 prachtige nummers. Als kritische noot kun je alleen zeggen dat het album slechts 10 nummers bevat en geen aantrekkelijke hoes heeft. Overigens lijkt haar stem soms op die van Kylie. Niet gek want ze komen beiden uit Australie. Scars lijkt een beetje op de stem van Roxette. Overigens heeft ze een leuke videoclip (Want)Anyway het album van het jaar voor mij!

Die hoesfoto is idd niet te harden. Toch zie ik Chris Martin 'Fun' ook helemaal zelf zingen. Zou een beetje de oude Coldplay zijn. Het zijn vooral de nummers in samenwerking met Martin die me weten te raken.

Echt een flutalbumcover en een flutinhoud! Jammer! Torn was wel een leuk nummer, maar dit is echt niks!

Nou jongens, zo erg is die albumcover nou ook weer niet. Is it me of lijkt ze wat op Dannii Minogue hier? Volgens mij doet mevrouw Imbruglia er steeds vier jaar over om een album uit te brengen of niet? 1997-2001-2005-2009 waren namelijk de jaren dat ze albums uitgebracht. Als ze zo'n lange pauze neemt mag ze best met wat beters komen.

Het eerste wat er door me heen ging toen ik 'My god' hoorde, was my god. Ik vind het maar een matig nummer, maar het kan natuurlijk zijn dat dit een groeier is. Ik betwijfel het echter. 'Lukas' vind ik dan nog meevallen, haar stem vind ik wel prachtig uitkomen in dit nummer. 'Fun' vind ik weer wat minder en 'Twenty' dan weer wat beter.

'Scars' vind ik dan weer een van de betere nummers van het album, en 'Want' vind ik het meest opzwepende nummer van het album. Ik denk dat ik dit zelf het beste nummer van het album vind. Lekkere baslijn zit erin! Ook WYUT brengt wat meer leven in het album, aan de ene kant heeft het wel wat, aan de andere kant vind ik het best een irritant nummer vooral met die riedeltjes er door heen.

'Cameo' is ook een van de betere nummers, 't is wat meer heavy, ook de beats zijn wat zwaarder, maar wel beter in ieder geval dan die slaapverwekkende nummers. Don't ask me why, maar het klinkt als een door Lady Gaga afgekeurd nummer omdat het voor haar begrippen (veel) te slecht is. Ik gebruikte eerder al het woord 'slaapverwekkend', nou daar zit 'All the roses' tegenaan, naar mate het nummer ietwat cliché wordt, wordt het wel wat beter. 'Wild about it' vind ik ook nog wel meevallen, lekker ritme en klinkt wel zomers.

Toch mis ik een potentiële hitsingle. Dit is typisch zo'n middle of the road album dat geen potten zal breken omdat er altijd wel popalbums rond dezelfde tijd worden uitgebracht die stukken beter zijn dan deze...