Hrsta - L'Éclat du Ciel Était Insoutenable (2001)

Hoe grappig ik het ook vind om weer eens een theremin te horen, verdoezelt dit heugelijke feit niet dat dit album ernstig lijdt aan een gebrek aan goede ideëen. Hrsta probeert dit gemis op te vangen door een veelheid aan dreinerige geluidsfragmenten op de plaat te gooien, hetgeen nogal vloekt met de gezongen nummers die ook al niet veel vlees aan het been bieden qua muzikaliteit en originaliteit.

Ook het feit dat de zanger beschikt over een door merg en been gaande nasaal stemgeluid, doet mijn handen niet op elkaar komen. En dat bedoel ik eufimistisch

Positieve uitzondering is Lime Kiln dat mij wel kan bekoren door het aanstekelijke melodietje. Ook komt het jankende geluid van de theremin op de achtergrond hier wel goed tot zijn recht.

Blijft over een tenenkrommende opname dat zelfs het leuke geklooi met de theremin niet kan redden. 1,5 *.

erg mooi en ingetogen werkje

wat een moooooie hoes.
who cares dan nog about the music?

gelukkig houdt die gelijke tred.

Als je em openklapt is de foto nog mooier, ze luistert naar een vintage platenspeler.
Zo jammer dat deze nooit op vinyl is verschenen.