Otto von Schirach - Global Speaker Fisting (2004)

Verschrikkelijke hoes, verschrikkelijke titel, nog véél ergere samples en dom gebrul, maar op z'n tijd ook best wel weer humoristisch .

Een IDM/Breakcore-artiest die z'n muziek niet al te serieus neemt volgens mij en het vooral doet om leuke ritme's te knutselen en een beetje probeert te shockeren met samples en titels.

Global Speaker Fisting bevat wel veel van hetzelfde, maar van sommige dingen krijg je toch wel een glimlach op je gezicht. Tracks als Fractal nut vinigerette zijn voor mij dan weer niet nodig, niet echt iets herkenbaars en daardoor niet opvallend genoeg. Als beste track zal ik dan maar Dorktronics aanwijzen. Grappig bouncing ritme dat wel een glimlach weet te toveren. Een track als Goat Sperm geeft de onnozelheid van de meeste tracks mooi aan. Vooral niet te serieus nemen deze kerel .

Zeker niet serieus te nemen, maar erg grappig vind ik het ook niet. Het mag wel wat gekker als je daar op wil teren vind ik.

Dit is net iets te mager, soms echt stompzinnig (met dat gebrul), enkel af en toe vermakelijk. Zeker niet om een heel album van te aanhoren. Begon bij 3*, ik hou het maar bij 2*

Dit is de ergste cd die ik in mijn leven heb gehoord. Werkelijk zooo bagger niet te geloven. Ik snap niet dat hij een platenmaatschappij heeft gevonden voor deze crappy geluiden. Als hij aan een label kan komen kan iedereen het. Otto von Schirach is een sukkel en beledigt het genre Electronic of zelfs muziek in zijn algemeen. Is eigenlijk nog geen ster waard.

Hé, dit is ook de man die op een aantal GUT releases meedoet. Aangezien hij op die cd's niet veel goeds doet -lees: verkloten van muziek- en aan de bovenstaande reacties zal dit wel slecht zijn. Toch ben ik stiekem wel nieuwsgierig hoe het klinkt .

Ik vind het wel leuk soms, heb em in Den Haag vorige jaar live gezien dat was echt lachen.

Is er al geen nieuwe cd uit van deze heer? Ik heb hem vorig jaar live gezien op dour en dat was echt krankzinnig. Erg bizarre breakcore waar ik wel wat meer beats verwachtte dan het overgebruik van allerlei eigenaardige flipperkast geluidjes.
Tea Banging the dead dat op zijn site staat vind ik nog wel dik meevallen. Te dikste beats die bijna oversized worden maar toch zo af zijn: http://www.myspace.com/ottovonschirach
Dat lied live was wel echt te dik. Blij dat ik gewacht heb tot het einde van zijn star wars set tot ik dat lief hoorde.
Het spijtige was dat heel zijn set gewoon vol fouten zat.

Naast dat het behoorlijk moeilijk is een album als dit te produceren (probeer maar eens een nummer als 'milf ed decibel' te maken) vind ik het ook een zeer afwisselend album, zeker als je het vergelijkt met 'IDM' albums, nog steeds een stompzinnige genrenaam. Ach, misschien heb ik wel niet genoeg geduld voor Autechre. Met een beetje geduld kun je ook best nummers als 'Fractal Nut Vinigerette' waarderen, als je tenminste bijvoorbeeld ook Venetian Snares leuk vind (niet de emostrings albums dan...)