Sweet Black feat. Maki Goto - Sweet Black (2009)

sxesven, als jij dit echt goed vind kom ik je persoonlijk bijslaan

Als ik je muzikale expertise beledig, excuses.

Haha, no offense taken. Toevallig vanmiddag de clipjes toegevoegd in het teken van mijn jaarlijkse J-pop-populariseringscampagne, die overigens elk jaar ook wel weer minstens één verbijsterde user oplevert. Vind ik dit echt goed? Eh, tja, ik vrees van wel - misschien heb ik wat klappen nodig, misschien misschien! Echter, J-pop is al sinds jaar en dag één van mijn grote muzikale liefdes, jawel. Hoe dat komt? Geen idee. Wellicht een beetje tegenwicht voor al die takkeherrie? Edoch, nee, mijn liefde voor J-pop is een waarachtige, een onvoorwaardelijke. Sinds mijn eerste kennismaking met het genre (haast per ongeluk; Ayumi Hamasaki's Seasons via Kazaa binnengesleept) ben ik er eraan verslingerd geweest. Het kan verkeren.

Wat betreft deze plaat; zelf was ik ook wel enigszins verrast dat dit mij zo goed in de smaak viel, maar eigenlijk meer omdat ik met Maki Goto (vroeger lid van Morning Musume - dan weet je het wel) erg weinig op had. Desalniettemin een keer bij het browsen door de Avex-pages op YouTube With... tegengekomen (was toen nieuw, clip van de week ofzo) en meteen om. Heb daarna het project tot aan de release driftig bijgehouden en met kutkwaliteit MP3-rips van de clips het wachten wat kunnen verzachten. Het gros van de tracks was overigens toen al bekend omdat ze al als single waren uitgebracht, dus op zich bracht het mini-album weinig verrassingen meer (enkel Candy, Mine en Plastic Lover had ik nog niet gehoord).

In ieder geval, ik was dus blij verrast! Niet meer de stuiterende kinderpop van MoMusu maar een wat volwassener (jaja, braakterm inderdaad) geluid; vertoont hier en daar (With... bijvoorbeeld) wel wat raakvlakken met het betere R&B-geörienteerde werk van de Zuid-Koreaanse BoA, die ik ook graag mag horen. Dit materiaal is echter consistenter sterk, wat een duidelijke forte is. With... is voor mij, overigens samen met BoA's (toch!) Eien, voor mij de (Aziatische pop) track van het jaar; ook de andere tracks smaken me verder goed. Tear Drops vind ik eveneens een prachttrack (zelfs die KG kan ik wel hebben; misschien die taalbarrière die dat gezemel draagbaar maakt) en de andere singles zijn eveneens méér dan tof (in Queen Bee enkel jammer van die Bigga Rajii; zijn geblèr vind ik het jammerlijk storende element in een pracht van een song). Zelfs de album-tracks (zelfs ja - in de J/Aziatische-pop scene wil het nog weleens gebeuren dat er buiten de single(s) weinig te beleven valt op de plaat; Yifei's debuut bijvoorbeeld) zijn sterk; vooral Plastic Lover, wat mij betreft.

In ieder geval, puike plaat dus - écht! Máár - zeker, zéér zeker niet aan iedereen besteed. Als je niets met J-pop hebt (en niet verwacht dat het wat gaat worden) kun je dit maar beter overslaan, ja. Geïnteresseerden en potentieel geïnteresseerden kunnen dit echter gerust eens opzoeken; één van de beste dingen in het genre dit jaar. 4*