Ilse DeLange - Dear John, (1999)

Verbluffend goede uitvoeringen van Hiatt's werk in een warme ambiance. Zeker bij de snellere nummers heeft het dezelfde gedrevenheid die Hiatt ten toon spreidt op het toneel (althans de keren dat ik hem heb gehoord). Compliment aan de band ook, die lekker op dreef is, met name de gitarist maar misschien meer nog de toesenist.
Hoogtepunt toch wel Feels like rain (wat blijft dat toch een prachtig nummer) waarin met name de toesenist de dynamiek van het nummer goed aanvoelt en ten gehore brengt, mooi aangevuld door de gitarist, beiden losjes uit de pols. Ik heb het dan niet over solo's maar over het dienstbaar spelen in het belang van de muziek.
Een ander hoogtepunt is Have a Little Faith in Me. De sfeer tijdens het concert blijkt zo goed te zijn dat op het moment dat lse haar tekst kwijt is er opnieuw begonnen kan worden waarop er nog een keer in de mist wordt gegaan en vervolgens Ilse met haar ontwapenende accent opmerkt , "Julie hoeven toch nog niet naar huis toe toch?" , om nog maar eens in te zetten. Aandoenlijk!

mooi gedaan Ilse ,ik denk dat Hiatt er wel blij mee is, die joker,

Deze dame heeft wel smaak natuurlijk om een fantastische artiest als John Hiatt te coveren.
Wat mij betreft is ze daar met glans in geslaagd.
Mooi album.

Moeilijk aan te komen deze CD, en zo ja tegen hoge prijzen...

'Angel Eyes' staat op Youtube zag ik net, maar audio is ondermaats, waardoor DeLange's stem vervormd; conta-produktieve upload.

Op eBay.nl ging deze CD onlangs voor € 35 weg. Kon in België de CD nog voor € 6 te pakken krijgen, na op Marktplaats voor € 14,50 te zijn opgelicht (wel betaald, niet geleverd).

Aardig album, maar performance staat niet in verhouding met de huige vraagprijs, die lijkt ingegeven door 'limited edition'.
Gezien de recente muziekale ontwikkelingen bij Ilse lijkt ze weer aansluiting met dit optreden te zoeken. Veel minder Country, maar meer Sheryl Crow -achtig. Weet niet of dat verstandig is, omdat op dit album Ilse's stem bijna verzuipt in de harde muziek.
Misschien ook inbreng van opnametechnicus, omdat bij Ilse's live-optreden in Ahoy (2009) daar geen sprake van is. Ilse DeLange's 1e album is nog steeds het beste opgenomen.

Dit was natuurlijk een projekt-gebeuren wat niets met haar normale repertoire te maken had. Ik vind deze juist erg lekker klinken en World Of Hurt juist weer veel te netjes opgenomen, dus ze kan het ons nooit allemaal naar de zin maken .......

Met uitzondering van Riding With The King vind ik ( als Hiatt liefhebber ) dat ze dit soort muziek prima aan kan, eigenlijk vind ik Inside Job zelfs beter dan het ozzineel van Hiatt met Little Village

Als tweede album een live-coveralbum uitbrengen is wel een beetje vreemd.
Maar het schijnt dat in 1999 meerdere groepen in Nederland dit deden, een live eerbetoon aan een artiest die ze zelf leuk vonden.
Dit is live opgenomen in Paradiso in mei 1999. En dus een eerbetoon aan John Hiatt.
Ik vind het eigenlijk behoorlijk goed. Goede muzikanten en lekker relaxt gebracht.
Grappig is dat Have A Little Faith in 3 etappes wordt gedaan waardoor het een fijn kwartier duurt.
Ook het andere lange nummer Feels Like Rain vindt ik erg goed gedaan alsook de opener en Inside Job.
Gelukkig heb ik deze CD nog gewoon voor 10 gulden in de aanbieding kunnen kopen.
Gaat wel op 4 sterren uitkomen denk ik.

Het schijnt niet, het blijkt ........... Het was een serie die gesponsord werd door Marlboro, toen het nog normaal was dat de tabaksindustrie reklame mocht maken.

Voortreffelijke live plaat van Ilse De Lange met een uitstekende en uiterst gedreven begeleidingsband.
Deze muzikanten brengen een indrukwekkende hommage aan de geweldige artiest John Hiatt.
Vooral het grandioze Feels Like Rain springt eruit.
Had deze plaat al vroeg in mijn bezit maar begrijp dat het album tegenwoordig lastig te verkrijgen is.