Aceyalone - Love & Hate (2003)

Heb dit album 'ns via via gekregen, toen nog nooit van de man gehoord. Toen lag ik ook niet echt wakker van dit soort hiphop, maar in de loop der jaren ben ik het steeds meer gaan waarderen en inmiddels vind ik het gewoon een erg leuke plaat. 4*

Sommige tracks op dit album kan ik heel goed waarderen andere slaan naar mijn mening de plank compleet mis, ik noem een "Find Out" en een "Lights Out". Sommige tracks zijn gewoon irritant om te luisteren en dat breekt de CD compleet op.

Ik vond de productie over het algemeen ook niet zo goed.

Ik heb het album vandaag nog een keer geluistert, na drie luister beurten ben ik nog steeds niet te spreken. Kan iemand mij uitleggen waarom het gemiddelde van dit album zo hoog ligt of heb ik gewoon een andere CD gehoord? Ik vind de producties belachelijk slecht, zoals ik al zei breekt het het album compleet op.

Op die enkele tracks die ik wel kan waarderen waaronder de callabo met El-P is het allemaal mijn inziens diep triest gestelt met zowel Aceyalone als het zwakke productiewerk en dat ondanks het samenwerken met gerespecteerde artiesten. Ik breng nooit een stem uit onder de 3* dus valt deze plaat ook buiten de boot.

Waarom niet? Als jij het album lager dan 3* waard vindt, moet je die gewoon geven vind ik. Zeker als je het album een paar keer heb geluisterd.

Omdat ik het niet nodig vind zoveel mogelijk stemmen uit te brengen, ik vind het niet de moeite waard hieraan een stem te verbinden omdat ik graag een MuMe account wil hebben waarbij ik alleen beoordeling geef aan album's (of artiesten) die het verdiend hebben.

Maar goed dat niet iedereen dat doet, anders zou elk album een astronomische score hebben. Als je iets slecht vind kan je dat best laten merken door een laag cijfer te geven. De mogelijkheid is er niet voor niets.

Ja, maar ik laat het nu merken door een negatieve reactie te plaatsen. Meestal als ik een nieuw album ontdek lees ik ook de berichten bij het album en door wie ze zijn geschreven. Dat zegt vaak ook al een heleboel.

De productie op dit album is anders dan ik van Aceyalone gewend ben. Met name in vergelijking met albums hiervoor. Het is over het algemeen wat harder en aanweziger.
Aceyalone heeft het niet echt over concrete dingen. Veel onsamenhangende zinnen.

Zoals waxs al heeft gezegd vind ik de productie van een aantal nummers ook ergelijk, voorbeelden In Stereo, Love & Hate, So Much Pain (echt vreselijk refrein), Lights Out (wat een klote beat).

Favo tracks: Lost Your Mind, (zou zo op Magnificent City passen). Saga Continues (kende ik al van A-team) en Find Out.
De track met El-p past niet echt op het album. Maar het is wel een dope track, echt El-p stijl.

Waar is die bekende sample van in het nummer Takeoff?

3*

Ik herken het nummer wel maar kan niet op de titel nog de artiest van het oorsprongkelijke nummer komen.

Hier mag toch wel een halfje van af, want er staan er paar flinke missers op zeg. Vooral bij de refreinen.

Volgens mij is die sample gebruikt in Take Off van Jean Michel Jarre. Titel weet ik niet (meer)!

Ja, dat is hem. Dank je. Ik heb het ff gezocht. Het is het nummer ' Equinoxe 4'.

Deze cd is inderdaad gevuld met hele dope producties en aardige missers. Voor wat betreft de missers ben ik het helemaal met Osiris Apis eens.
Maar bij de voltreffers wil er toch een aantal toevoegen: te beginnen met Take Off, dit is zo'n dik nummer met die goed gebruikte sample van JMJ! Junkman is erg wennen, maar na tijdje ben ik hem erg gaan waarderen. Hier laat Aceyalone horen over een uitzonderlijke flow te beschikken.
Ook de samenwerking met grootmeester El-P is lekker, maar ook hier ben ik het weer eens met Osiris Apis, dit nummer past niet op dit album. Ik vind dat sowieso wel een probleem met dit album, het is totaal geen geheel.
Maar het lekkerste wordt voor het laatste bewaard. Ms. Amerikkka!!!
Aangezien het grootste gedeelte de moeite waard is geef ik dit toch een ruime voldoende!

Ms. Amerikkka vind ik echt een super vet nummer op deze plaat!
De rest is inderdaad niet overal even goed maar het is wel leuk om zo nu en dan eens naar te luisteren.

Een erg onsamenhangend album, met veel matige producties en een aantal zeer irritante refreintjes (So Much Pain ), maar ook aan aantal erg leuke nummers. Lost Your Mind, City of Shit zijn daar voorbeelden van. Ms. Amerikka is echter het enige nummer dat er echt boven uit springt, erg vet nummer.

Al met al kom ik op een krappe voldoende.

3.0*

Als je een sample gebruikt van Jean Michle Jarre (op Takeoff) scoor je bij mij automatisch punten. En nog steeds goede nummers.