The Mountain Goats - The Life of the World to Come (2009)

weerom een heerlijk mountain goats plaatje

vertrouwde kwaliteit, quoi....

Heerlijke liedjes idd, ben er alleen nog niet uit wat-ie nou precies verdient.

Verrassing!! Verrassing!!!!!
Eigenlijk waren we het spoor van de berggeitjes al een hele tijd verloren.
Ik koester een split-single met Simon Joyner op de andere kant.
En Nothing For Juice (en Sweden ook nog wel) vind ik ook wel mooi, maar voor de rest hadden we nooit meer daarna behoefte om er iets mee te doen.
En dat was dom!!
Toevallig in een moment van lo-fi-heimwee toch maar weer eens opgepikt.
En hoewel we de cassetterecorder niet meer aan en uit horen gaan tussen de nummers (en het was ook nog een lawaaierig ding!!) raak ik hier toch wel weer zeer gecharmeerd van in 2009.
Beetje wat ik leuk van aan de Eels, maar zonder die overvolle produktiefoefjes.
John Darnielle's stem blijft ook erg mooi.
De tijd zal moeten leren hoe ik hier over 10 jaar over denk, maar for the time being hebben de berggeitjes en ik elkaar weer gevonden.
Alleen....waar zijn die "Going To ...."-liedjes gebleven???

Iemand eigenlijk een idee wat die cijfers in de songtitels te betekenen hebben?

Natuurlijk, het verwijst naar passages uit de bijbel. Tik de titels maar eens in in een zoekmachine, dan vind je niet bepaald het album.

Natuurlijk, je hebt gelijk. Waar zat ik met mijn hoofd

Wat is Deuteronomy 2:10 toch een schitterend nummer. Sterke herpakking van de Goats, na het voor mij wat minder bijzondere Heretic Pride.

Het is bij deze cd zeker de moeite waard om er wat meer in te duiken en de teksten in de bijbel er bij te pakken en vervolgens de tekst van het nummer.

Deze 12 nummers gaan, zo staat in de review van pitchfork die zeer de moeite waard is, over harde lessen die hij van deze passages geleerd heeft.

Bij het eerste nummer is de tekst van de passage bijv:
(in het engels)

For rebellion is like the sin of divination,
and arrogance like the evil of idolatry.
Because you have rejected the word of the LORD,
he has rejected you as king."

Tikkeltje zwaar op de maag zou je zeggen....

Als je deze passage dan in de context van het hoofdstuk bekijkt is het een grim, bloedig verhaal waarbij god de opdracht geeft aan de koning van israel om een heel volk uit te moorden. Die vervolgens dan niet iedereen uit moordt en de koning van het volk en vee en dergelijke laat leven en dan door god ontslagen wordt omdat die niet iedereen en alles heeft uitgemoord. (zo lees ik het ten minste).

De tekst van het nummer:

I became a crystal healer and my ministry was to the sick
Creeping vines would send out runners and seek me in their numbers
I sold self-help tapes
Go down to the netherworld, plant grapes

And as world spread of my powers they would seek me far and wide
All sad faces at my window I would welcome them inside
I sewed clothes for them: cloaks and capes
Go down to the netherworld, plant grapes

My house will be for all people who have nowhere to go
My supply of shining crystals a shield against the snow
There's more like me where I come from, so mark our shapes
Go down to the netherworld, plant grapes

Mooie tekst vind ik!

Er bestaat een grote tegenstelling tussen de passage uit de bijbel en de tekst van het nummer. Tekst zou over Jezus kunnen gaan. Of over de para-normale genezers die nu met kristallen "genezen". Of was jezus mischien wel een para-normale genezer...
Vindt de tekst mbt de self-help tapes wel grappig.

Als groot Mountain Goats fan (helaas een van die weinige favoriete bands die ik nooit live heb kunnen zien wegens amper touren door Europa) vind ik dit hun beste. Hij was mijn steun in een nogal heftige periode in mijn leven en volgens mij refereert deze cd ook aan zo een periode in John Darnielle zijn leven. Zulke cd's zijn degene die er echt toe doen vind ik. Een van de weinige albums die me echt kunnen ontroeren. Tekstueel zit het enorm goed bij deze plaat… Wou hier een nummer uitlichten maar wil het er gewoon bij houden om Isaiah 45:23 op te dragen aan iemand die ik verloren heb aan een smerige ziekte… Deuteronomy 2:10 is ook een gewoonweg prachtig nummer, eenvoudig en pakkend. Als meer mensen dit album ontdekken komt het misschien toch nog allemaal goed met de wereld

Waarom in godsnaam zo weinig aandacht voor de geiten op dit forum? Ik begrijp er niets van.

Ik kreeg destijds de tip van een collega. Die had dit op de Vlaamse Radio (Studio Brussel!!) gehoord en dacht dat het wel eens iets voor mij kon zijn. Dat was het: ik dook in dit album en werd helemaal in de wereld van John Darnielle getrokken. En ik kon mijn geluk niet op toen ik er achter kwam dat er voor dit album al 11 andere albums waren verschenen. In het volgende jaar heb ik dit oeuvre doorgenomen.

Niet alles van de geiten vind ik even geslaagd. Zo vind ik de eerste vijf albums, waar de geiten echt LoFi bezig waren, niet zo geweldig. Het zijn voor mij schetsen van John die zich een weg aan het zoeken is.
Met Texas begint het al te kantelen om zich - wat mij betreft - voor het eerst ten volle te ontplooien op het meesterwerk Tallahassee. En de jaren daarna volgden er heel wat meer fraaie albums, en af en toe ook wat mindere.

Maar door deze overvloed merkte ik dat ik dit album al jaren niet meer gedraaid heb, en de voorkeur gaf aan een van de vele andere. Volledig ten onrechte, merkte ik toen ik hem vanochtend weer eens beluisterde. Ook dit album is een echte parel in de hele reeks. Het is een intiem album. Veel nummers kennen een sobere instrumentatie, en dikwijls is het alleen John op de piano of zijn gitaar.

En zoals popstranger al zegt, kan het haast niet anders dat ook John in deze periode in zijn directe omgeving iemand verloren heeft aan die rotziekte. In sommige nummers doet hij dat op een wat indirecte wijze. Maar in Matthew 25:21 gaat hij op bezoek bij een terminale vriend(in). Luister eens naar de tekst: als hij drie dagen later het telefoontje krijgt is er niemand om hem op te vangen.
Dit laatste is typisch John. Twee nummers verderop - in Isaiah 45:23 - kruipt hij in de rol van de patiënt. Na zijn dood zal hij vrij zijn omdat hij zich niet door zijn lichaam gevangen laat houden.

Hartverscheurend album!

Ruim anderhalf jaar later en tot mijn verbijstering nog geen enkele post sindsdien.

Dat betekent dus dat er wel heel veel muziekliefhebbers zijn die deze prachtmuziek moeten missen ...

Het verbaast mij ook dat niet meer users dit album ontdekken. Zijn het de titels die afschrikken? Feit is dat deze band veel meer aandacht verdient…