Dit is het eerste album van deze Duitse powermetal groep die ik ooit in mijn leven in mijn handen heb gehad. Powermetal is soms mijn ding, dan weer niet, het hangt er van af vanwaar de wind komt.
Het eerste nummer is een regelrecht baggernummer samen met Pharos Slavery, ik heb er in mijn eerste bericht al het één en het ander over gezegd, het openingsnummer verdient een plaats in de diepste put op onze aardkloot. De rest is beter, of minder slecht, dan de opener, hoewel ik niets hoor wat het hartje mij bij sneller doet slaan. Mijn bloeddruk daarentegen… Waarschuwing voor de mensheid: Borrowed Time is de powerballad!
Het is een mix van Judas Priest (Pain Killer), Fight (War of Words), Gamma Ray, Helloween en zoveel andere (Duitse) powermetal groepen. Iets voor de liefhebbers dus, niet voor mij. Inderdaad, het is puik ingespeeld, de solo’s vliegen je om de oren, de zanger is tamelijk accentloos, de productie doet alles uit de boxen knallen, maar ik mis de kwaliteit van hierboven vermelde groepen.
Een klein lichtpuntje vind ik nog Light of Day, de rest is niet aan mij besteed, de gustibus non disputandum est, luidt het cliché. Voor de mensen die denken dat ik teveel met een vier rondstrooi, zeg ik: een anderhalf voor de moeite. Volgende!