Acid - Black Car (1984)

Metalgroep uit Brugge, een van de parels der Vlaamse steden met een karakterzangeres, met haar voeten ga je niet rammelen. Ik weet het, hier ben ik weer met het glorieuze jaar 1984 (heilig jaar) maar ... Black Car is het monster op deze EP: vuisten in de lucht, haar of wat er nog van overschiet in de lucht, niet peinzen maar headbangen. Uptempo nummers zo uptempo als ze maar kunnen zijn, volumeknop op de pijngrens draaien en genieten. Vettige riffs, nog vettiger als de vettigste schotel in het vettigste restaurant op de aardkloot.
De nummers van deze EP staan op de heruitgave van hun tweede album Maniac. Proberen is mijn boodschap! Niet aan te raden om in de auto af te spelen, want het zal mucho dinero aan boetes kosten.

Black Car rijdt nog ongeveer in hetzelfde straatje als Maniac, hun tweede full throttle, waar dit nummer trouwens reeds op stond. Een teken aan de wand? Want hier slaat het gebrek aan sterke songs dat zich op Engine Beast nog verder zou doorzetten naar mijn gevoel al toe.

Maar eigenlijk zijn het best wel gewoon lekkere nummers.

En op vandaag officieel ten huize Spamalot gebombarbeerd tot één van mijn vrijdag-ik-sta-pinnig-en-ik-moet-energie-kwijt-platen. Het "schot" in mijn nek is warempel verdwenen. Collega headbangers, tip van collega Kronos en mezelve, het beluisteren meer dan waard! No brains needed, just your energy!

Nadeel van de nummers is dat ze qua snelheid onderling uitwisselbaar zijn, de riffs klinken prima, maar blijven niet hangen. Toch weer prima headbangen geblazen, maar meer dan één lp Acid per dag zou ik afraden. Dan wordt het wat te eentonig.
Zo'n e.p. met een viertal nummers is dan een prima oplossing eigenlijk.

Snelle, energetische heavy metal van onze zuiderburen. Meest opvallende aan deze band is mijns inziens de vrouwelijke vocalist. Toch een zeldzaamheid in de wereld van heavy metal. Overigens zijn haar teksten veelal knullig, maar goed. Daarnaast vind ik het drumwerk behoorlijk saai, maar daar staan weer een aantal goede solo's en veel energie tegenover.
Deze EP kwam ik halverwege vorig jaar op een platenbeurs tegen en heb geen moment geaarzeld. Dit schijfje heeft precies de goede lengte. Fijn om zo nu en dan eens op te leggen.

3.5*

Acid zal altijd zijn plaats behouden in mijn platenkast. De albums Acid (1982) en Maniac (1983) heb ik op vinyl evenals deze EP uit 1984, ik zoek enkel nog Engine Beast uit 1985 die ik al in mijn handen heb gehad maar 30 euro voor een tweedehands vinylplaat? Vergeet het.

Ik kan maar beamen van ene Meneer J. Cruijff ooit heeft gezegd: “Elk nadeel heb zijn voordeel.” Je kunt vallen over de armtierige maar rauwe productie, je kunt je ergeren aan het gebrek aan variatie tussen de nummers onderling maar je hoort ook één van de weinige zangeressen die in het Metal wereldje rondliepen, we spreken goed en wel over de jaren tachtig, beste mensen.

Wie had je toen in dat trouwens nog altijd mannetjesputters wereldje? Lee Aaron (solo), Ann Boleyn (Hellion), Sabina Classen (Holy Moses), Dawn Crosby (Detente), Leather Leone (Chastain), Nicole Lee (Znowhite) en Doro Pesh (Warlock), ongetwijfeld vergeet ik er nog enkele. Het titelnummer blijft een rake klap tegen de kop met zijn uptempo karakter en de herkenbare zang van Kate. De gesproken intro tot Exterminator blijft nog altijd even grappig als dertig jaar geleden.

Da's toch al een aardig complete lijst, iig de meest relevante. Ik kom nog tot Maryann Scandiffio (Blacklace) en Kim La Chance (Vixen, Hawaii), maar die zijn niet van zeer grote betekenis geweest (al heeft Hawaii met Deen Castronovo en Marty Friedman toch wel enkele behoorlijke namen in z'n line up gehad). En natuurlijk niet te vergeten: Betsy!

On topic: dit is idd best een aardig EP'tje, in het verleden toch met regelmaat gedraaid. Binnenkort maar weer eens een draaibeurt geven!