Grand Salvo - Soil Creatures (2009)

Wat heb ik genoten van Death, de vorige cd van Grand Salvo (Paddy Mann), en wat was ik verrast toen ik zag dat er een nieuwe cd uitkwam. Uitgaande van alleen de kwaliteit van Death had ik verwacht dat hier meer aandacht voor zou komen, maar deze is uitgebleven. Misschien daarom voelt het als een privilege om weer met deze prachtige muziek kennis te maken.
Soil Creatures is wederom een rustige en melodieuze verzameling nummers gedragen door een klassiek getint instrumentarium, maar met daarbij de acoustische gitaar in een duidelijke hoofdrol. Mann haalt herinneringen, en de gevoelens daarbij, op, en geeft de luisteraar ruimte om daar ook een eigen invulling aan te geven. Een uitzondering is het pijnlijke maar prachtige Brother waar in overduidelijke taal een persoonlijk verlies wordt beschreven.
Pracht en praal volgt elkaar op, maar Road is wat mij betreft het onbetwiste hoogtepunt.

Ja, dit vind ik wel erg mooi. Grand Salvo heeft toch net dat beetje extra wat veel andere folkartiesten die dergelijke muziek maken niet hebben. Vooral Brother krijgt mij stil. Wat een hartverscheurend nummer is dat zeg..

Één van de mooiste ontdekkingen van de afgelopen paar weken voor mij. Stuk voor stuk schitterende nummers. Niets minder dan dat.

Ik was denk ik toch iets te overenthousiast. Goed album, daar niet van, maar op de lange duur (inderdaad, 8 dagen!) niet even sterk als de eerste paar luisterbeurten.

niiiiieeet mee eens !!! Ik vind dit echt een prachtplaat blijven. Overigens niet voor ieder moment hoor.
Maar leuk dat er 'een andere' luisteraar is