Micropoint - Neurophonie (1999)

4 sterren, micropoint was toch soort van eyeopener in het DEAD END RECORDS tijdperk

Tja, heb Micropoint nooit als eyeopener meegemaakt, maar kan het me best inbeelden, even terugkijkend wat er die tijd allemaal aan hardcore uitkwam. Dit moest toch net wat anders geweest zijn .

"Slow Scratch" is in ieder geval een geweldige intro, gebaseerd op een coole sample en met een heerlijke climax. "Neurojuice" begint het album echt, met wat ik nu ken als zeer typische Frenchcore, al is dit nummer dan niet echt gedistorted. Begint ook een beetje mak, maar weet, na toevoeg van enkele samples wel een leuk ritme te creëren. Ook "Dosage Correct ?" beukt zich op bekende wijze een weg naar het einde. Ook een zeer aardige track, maar beiden missen toch wat identiteit. "Data Cops" is wat beter, wat geanimeerder ook (komt vooral door een dat slurpend waveje). Heerlijke track die geweldig beukt (zalige bass ook). "Serotonin" klinkt lekker dof en hard, met leuk gepruts in het midden, en ook "Stimulation Binaire" beukt geweldig door. Geen complexe tracks, verre van, maar aandoenlijk dansbaar. "Noise Theatre" is de eerste echte topper. Geweldige bass, coole voice samples (ook voor het eerst) en perfect ritme. "Bloque Cerveau" doet er nog een schepje bovenop, met wat extra distortion, en is meteen ook de tweede topper. Fantastische beuker.

"Lunatic Park" houdt het niveau hoog, met een aardige maar lange intro, die pas halverwege in een typische Micropoint knaller losbarst. "New Therapy" klinkt terug wat doffer, ook iets sneller, beetje retro zelfs. "Cycling Room" knalt er terug een stuk steviger vandoor, en is weer een toppertje. Lekker industriële klang en stevig gebeuk. "Dr Mailsain's" is een nogal apart en experimentaal trackje. Begint met een lange uhm ... zeurderige, brakerige sample die uitmondt in noizy gedoe. Enorm grappig . Tweede helft is chill is eerie, vreemde sfeer met spaarse basses, vage voice samples en mooie waves. Wat mij betreft gewoon het beste trackje van het album. "Run With The Dogs" is weer een pak makkelijker te kauwen, zo ook "Farmsex.com", een track die alleen al het vermelden waard is om z'n titel. "Die Vermin..." ziet het einde van het album naderen, en schakelt daarom een paar vitessen hoger. Lekker snelle knaller, fijne Micropoint track, weinig variatie maar ook niet echt nodig. "The Final" is een noizy uitlopertje dat het album sfeervol afsluit.

Lekker gebeukt, stevig wat basses door de boxen gejaagd, en dan rustig weer neerkomen op Aarde. Wat kan een Micropoint album soms toch fijn zijn. Vooral opvallend dat dit ook als album werkt (creeert toch een soort van trance) en niet enkel als aparte dancetracks. Dikke 4*.

Heel vreemd. Zit ik net na zo veel tijden nog eens een blik te werpen op een map vol electronica-muziek die ik in de loop der jaren beluisterd heb (echt veel is er echter niet in te vinden), waardoor er al een hele resem aan hard-, break- en speedcore-artiesten terugkomen. Er komt veel matigheid langs die ik vroeger leuk vond vanwege hun hardheid, maar die nu wel heel erg amateuristisch of clownesk overkomen.

En dan heb je Neurophonie van Micropoint. De enige hardcore techno-release die ik gewoon echt goed vind. Een hele plaat is misschien wat te veel van het goede, maar er staan enkele tracks op die heerlijk zijn. Eén en al adrenaline en enorm bezwerend. Dit is vakmanschap.