Lou Reed - Live in Italy (1984)

och wel één van de matigste live lp's van heer reed

De muziek 'swingt' wel lekker. Alleen de zang is zo anders vergeleken met de Lou uit de jaren 60 en 70.. dat vind ik jammer.

Bootlegje of officieel uitgebracht?

Volgens mij gewoon officieel.

Niet zo'n uitzonderlijk live album van de Lou.
Mooie versie van Kill Your Sons!

De inmiddels overleden gitarist Robert Quine, speelde in die periode in Reed's band.

Kill Your Sons vind ik juist matig, z'n zang is echt waardeloos en vals daar (en ik mis die gitaarstukken van het origineel). Op nog een aantal momenten is Lou totaal niet goed bij stem, maar al met al valt het redelijk mee. Met name de eerste 4 nummers zijn gewoon goed te doen. Instrumentaal zijn de uitvoeringen over het algemeen wel weer geweldig.

Heb deze onlangs uit de uitverkoopbakken bij Van Leest gevist, onder een andere titel en hoes.

Vind hem wel meevallen, aardige live registratie van de artiest uit New York, heb inmiddels alles van deze vrolijke frans op cd.

Ik vind hem ook wel prettig om naar te luisteren. Goeie band, aardige setlist.

Mijn versie heeft maar 8 nummers
Sweet jane,Walk on the wild side,Sally can´t dance,Martial low,I´m waiting for my man,Waves of fear,Kill your sons en White light/white heat.
Denk dat ik een afgezaagde italiaanse versie te pakken heb

Zeer matig live-album van Lou Reed, althans zo denk ik erover. De zang van Reed is nogal vlak - hij overtuigt me niet met zijn voordracht. Wel is het genieten van het spel van Robert Quine met zijn prachtige scheurgitaar, wat voor mij veel goedmaakt. De recensent van Allmusic denk er echter geheel anders over en is bijna lyrisch. Grappig, die verschillen in beleving.

Ik heb er 1 met weer een andere voorkant, wel een officiele BMG zo te zien. Nr 8 heet Wages of Fear ipv Waves of Fear, lijkt een misprint die dan wel consequent is doorgevoerd op boekje en achterkant.

Wellicht prima als je er destijds bij bent geweest, maar opnames klinken mat en plichtmatig. Ik ben blij dat ik 'm niet hier, maat ten tijde van Magic and Loss live heb gezien, dat was magistraal.