Lou Reed - Take No Prisoners (1979)

toch maar weer vier sterren. de monologen die reed er hier en daar doorheen gooit zijn echt gaaf, vooral in walk on the wild side.

you look like a democrat, wanna go to bed?

haha, zeg ik dan.

Dit is een echte lou reed plaat echt bangelijk gewoon amai gho dit is nu een plaat waarvan je kan zeggen "go leave ya have you don't like it!!

Dubbel LP destijds uitgebracht in rood-vinyl en blauw-vinyl.
Sfeervol album (in 'kleine' kring opgenomen). Daardoor veel contact met het publiek. Heeft minder 'energie' dan bijvoorbeeld "Rock 'n' Roll Animal" (1974) & "Lou Reed Live" (1975). 4 sterren.

Komten uit de platenkast van mij vader.
Ik ben al fan van Lou Reed sinds de eerste keer dat ik transformer oplegde, deze plaat lijkt alles nog maar eens te bevestigen.

Dat het in kleine kring is kan ik ten zeerst appreciëren. Ik heb zo veel meer een live gevoel in mijn kamer, dan wanneer het voor een massapubliek is opgenomen.

dit is nu eens een ' live ' plaat , totaal geimproviseer van ome lou op een jazzy orkestje en met veel lawaai en geroep in de zaal waar lou direct op reageert op zijn eigen manier , nog van in de tijd dat hij compleet onder de dope zat !!!

Door de vele monologen wordt dit een unieke live plaat. Het is erg leuk, maar het zorgt er ook voor dat ik deze niet te vaak wil horen.

De hoes spreekt verder voor zich, die ademt precies de sfeer uit van dit live album.

De coke doet de ene helft. De andere helft is muzikaal overweldigend. Geweldige baspartijen, mooi warm geluid, zoals bijna altijd bij Lou Reed.

Mooi verwoord, hier klinkt ie inderdaad behoorlijk onder invloed. Heeft ook wel wat invloed op zijn zang, die niet altijd even goed is. Wat erg goed uit de verf komt is dat hij een enorm arrogante en sarcastische zak is. Constant van die heerlijke fratsen van 'I'm the man!'.

"I do Lou Reed better than anybody, go and write a bible", proper crackpot!