Tin Hat Trio - Book of Silk (2004)

Erg aangename cd, met een mooie afwisseling tussen prachtig kabbelende melodieen, nummers met een schitterend, aanstekelijk ritmegevoel en experimentelere stukken. Ben direct op zoek gegaan naar méér van dit trio (en toen bleek dat ze zelfs iets met Tom Waits hebben opgenomen, een beter bewijs van hun kwaliteit bestaat er natuurlijk niet ) Deze cd is perfect als achtergrondmuziek, maar de melodieen zijn zo gelaagd en afwisselend dat je er zonder problemen ook intensief naar kunt luisteren. Zeker de moeite, en bedankt voor de tip!

Daar ben ik het volmondig mee eens

Het zal geen geheim zijn dat ik de muziek van dit trio(eigenlijk een quintet) grandioos vind. Niet alleen door het doorleefde, bitterzoete geluid van hun composities, maar zeker ook door het ongrijpbare, mysterieuze karakter van hun muziek. Is dit nu tango ? Country ? Bluesy folk-jazzachtige kamermuziek om maar iets te noemen ?

Wie het weet mag het zeggen

Daarnaast blijft de speelsheid van de Tin Hat Trio mij aanspreken.
Ook deze plaat herbergt meerdere momenten dat het contrapunt gezocht wordt. In het midden van Compay bijvoorbeeld slaan de piano en de viool lichtjes op hol, waardoor een extra dimensie wordt toegevoegd aan het samenspel.

Het lijkt net alsof er een geniale deugniet zich tussen de muzikanten schuilhoudt die constant met getokkel, geknars en/of gebeuk de zorgvuldig opgebouwde melodieën een andere richting opschopt. Door die constante variatie blijft het voor mij interessant die kwajongenstreken te blijven volgen.

Het enige wat me een klein beetje tegenstaat is het donkere karakter van deze plaat. Waarbij een eerder album zoals"The Rodeo Eroded" fris, vrolijk en levendig blijft doorneuzelen, klinkt "The Book of Silk" af en toe ietwat afgestompt; een beetje stoffig zoals het gemopper van een wereldwijze matrone die het wel beter weet dan de nieuwgierige, argeloze jongeling.

Maar dat mag de pret verder zeker niet drukken. Voor mij blijft "The Book of Silk" een schatkistje vol met schitterende, tegendraadse melodieën waarvan ik nog hopelijk lange tijd van zal mogen genieten. 4,5*

Het begin, en dan vooral het eerste nummer is heel erg mooi. Helaas weet dit album mijn aandacht niet langer dan een half uur vast te houden door de al eerder genoemde vrij grote zeurderigheid. Hierdoor begint het album me het laatste kwartier soms een beetje tegen te staan.

De nummers van dit album vind ik vooral mooi om er af en toe eentje van op te zetten, in plaats van het hele album achter elkaar. Vandaar dat mijn score met drie sterren wat laag uitvalt.

Jammer dat je dat vindt. Ik ben van mening dat het THT met dit album juist op een gevoelige wijze een donkere doch warme plaat produceert. Hierdoor klinkt het erg puur en authentiek. En door de eerder genoemde 'verrassingswendingen' blijft het in mijn opzicht een spannende luisterervaring.