Downliners Sect - The Rock Sect's In (1966)

Het derde sixties-album van The Downliners Sect vind ik het minste van de drie. Na het enigszins miskende The Country Sect keerde de Sect (zoals ik ze liefkozend noem) weer terug naar de basis.Hun versie van rock and roll op dit album komt toch wel een klein beetje in de buurt van de onstuimige rhythm and blues van hun onovertroffen debuut. Don't Lie To Me van Chuck Berry had daar bijvoorbeeld heel goed op gepast.
Helaas is The Rock Sect niet zo voortreffelijk als dat debuut - daarvoor is het nét niet samenhangend genoeg en ook ervaar ik het als minder spannend. De eerste drie nummers (alle covers) vind ik relatief zwak, al had Hang on Sloopy ze wellicht een hit opgeleverd (gezien de succesvolle hit van The McCoys). Maar naarmate de plaat vordert begin ik er met genoegen naar te luisteren. De basis wordt gevormd door het open geluid van bas, drums en gitaar. Allemaal mooi opgenomen en vooral de solide drummer John Sutton springt er voor mij uit (later zou hij o.a. met Acker Bilk gaan spelen). Verder staan er een paar goede eigen liedjes op dit album, zoals het leuke tongue-in-cheek He Was a Square ("he never went to a Downliners concert, never saw the Frankenstein Monster, oh oh boy, he was a square"). Verder springt voor mij het door o.a. Lou Reed en John Cale geschreven Why Don't You Smile Now eruit, en ook bijvoorbeeld Brand New Cadillac (dat zeer beluisterbaar blijft naast Vince Taylor en The Clash) vind ik prima.

Op de door Repertoire uitgebrachte cd-versie van dit album staan nog wat bonusnummers, zoals het erg leuke Glendora (met dameskoortje), dat jammergenoeg geen hit is geworden. De allerlaatste
gecompileerde nummers laten helaas al wel een beetje een band in verval horen. Het muzikale tij was gekeerd, en Don Craine en de zijnen konden zich niet goed aanpassen aan het veranderende muzikale klimaat.
Later (in de tijd van de pubrock) richtte Don Craine een nieuwe Downliners Sect op, en de groep bestaat heden ten dage nog steeds, maar hun latere elpees hebben nooit meer het niveau van hun jaren zestig output gehaald.