Bread - Baby I'm-a Want You (1972)

Net zoals de voorganger 'Manna' bevat dit album wederom ballads en up-tempo songs. Je zou het eigenlijk 'Manna II' kunnen noemen, want de plaat is op dezelfde manier opgebouwd.
Het album opent met de lekkere rocker 'Mother freedom'.
'Down on my knees' klinkt een beetje als een Beatles-song uit de beginjaren.
'Everything I own' en het titelstuk werden in Nederland ook op single uitgebracht, maar deden hier niet veel. Wel zou Boy George met een ver-reggae-de cover-versie in 1987 hoog in de hitlijsten belanden. Toch geef ik de voorkeur aan het origineel.
Wederom zijn het twaalf goede popsongs, maar eigenlijk is de truc op het vorige album al weggegeven.
Grappig is de woordspeling in 'This isn't what the governmeant' en de langzame vocal in 'I don't love you'.

De eerste LP waar studiomusicus Larry Knechtel op meespeelt. In feite heeft Robb Royer de groep reeds verlaten, maar is nog even te horen op "Mother Freedom".
Het album is een mix van ballads en stevige nummers. Er zouden diverse singles getrokken worden, die vooral in de VS veel succes hadden. Ook nu weer waren de uitgebrachte singles van de hand van leider David Gates. Ongebruikelijk voor Bread was de politieke kritiek in het nummer "This Isn't What the Governmeant".

Als ik een top-5 van hun albums moest samenstellen, zou deze op nummer-3 kunnen staan.