Ook het tweede en laatste album van Mineral vind ik erg geslaagd. De productie is inderdaad net een tikkeltje helderder dan The Power of Failing, en dat ligt me wel.
Vocaal is het een dubbeltje op zijn kant, met de zeurderige zang (echt elk woord wordt tot het uiterste gerekt) en die prachtige teksten van Simpson. Neem nu '
For Ivadell':
But you are safe now and effortlessly breathing
Where new weather will fall on you
Your fears break like waves
Foaming into themselves
Disappearing into the sea
Muzikaal is er niet zo veel veranderd (buiten de productie dus); nog altijd sprankelend gitaarspel met veel helder getokkel en een degelijke ritmesectie. Hun muziek doet me hier meer denken aan American Football dan aan Sunny Day Real Estate trouwens, al is het drumwerk hier wel minder goed.
Ik ga voor dezelfde beoordeling als hun debuut. Er staat geen echte uitschieter op zoals die er wel zijn op hun debuut, maar over de gehele lijn vind ik deze wel net iets beter.