Motorpsycho - 8 Soothing Songs for Rut (1992)

Nog geen reacties hier? Dat zal ik er één plaatsen. '8 Soothing Songs for Rut' heeft niet zo'n gek hoog gemiddelde, en dat is terecht. Het is een goede, onderhoudende plaat, maar nog niet geweldig. Zelfs niet sterk. Er staat wel heel wat goeds op, veelbelovend in zekere zin. En als je dan kijkt naar latere platen, dan zie je dat het er allemaal uitgekomen is. Het songmateriaal is nog niet zo sterk, het is allemaal nog niet erg intens, naar mijn mening. Maar gewoon een goeie plaat, ik denk niet dat ik al één slechte plaat heb gehoord van Motorpsycho.

Bij opener Have Fun valt het me toch wel op dat Motorpsycho een flinke Monster Magnet vibe heeft. Lekker rockende stoner, met als grootste verschil dat de zang in vergelijking met MM toch echt wel behoorlijk brak is. Dit zorgt er ook wel voor dat ik de eerste twee songs lastig uit te zitten vind, omdat het gewoon wederom een flinke bak herrie lijkt te zijn. Lighthouse Girl is dan al een interessantere track in de eerste tonen, maar uiteindelijk is de zang ook op lager volume nog steeds vrij belabberd. Het nummer verzandt ook vrij snel in teveel gekabbel. Ik bespeur een Smashing Pumpkins vibe, maar dan wel eentje als de band een erg slechte dag zou hebben.

Vanaf de tweede helft gaat het beter. Sister Confusion is de eerste track die me wel wat doet. De zang is nog steeds niet heel sterk, maar wordt hier wel met de juiste dosis emotie gebracht. The Wait heeft een leuke afwisseling tussen loodzware bas en akoestische gitaarpartijen. Het ritme op Step Inside werkt bezwerend en de zang werkt hier eigenlijk best wel. Gewoon fijne stonerrock daar. California Dreaming heeft dan weer een ironisch grungy-vibe. Zonder de meerdere zanglijnen is de cover toch minder mooi dan het origineel, maar de gitaarsolo is best genieten.

Door de tweede helft net een klein tandje beter dan het debuut, maar nog steeds verre van fantastisch. Ik hoor nog steeds een hoop potentie, maar wens toch dat het allemaal iets gestructureerder wordt.

Tussenstand:
1. 8 Soothing Songs For Rut
2. Lobotomizer

Tja, voor mij de minst goede plaat uit de inderdaad ongestructureerde begintijd van Motorpsycho.
De productie is hier wel de grootste boosdoener wat betreft luisterplezier.
Bent Seather is niet een bijzonder goede zanger maar zeker op de latere platen worden de vocalen steeds beter en de composities trouwens ook.

Het debuut vind ik een tikkeltje spannender.

Een lager gemiddelde dan het debuut en daar kan ik wel inkomen. Het songmateriaal is minder memorabel, terwijl het allemaal net zo vals en ongestructureerd klinkt. Er schuilt wel wat innovativiteit in, maar die waarde gaat volledig verloren in dit verder vrij matig album. California Dreaming is het beste nummer en als een cover favoriet is, dan zegt dat vaak heel veel. Het origineel is natuurlijk vele malen beter. Maar goed, ik lig nog altijd in lijn met de fans qua waardering. We blijven hoopvol!


Tussenstand:
1. Lobotomizer
2. 8 Soothing Songs For Ruud