Hanayo In Panacea - Hanayo in Panacea (1998)

Naar aanleiding van de Ad Noiseam release, meer Panacea gezocht en uitgekomen bij dit album. Het moet gezegd, Hanayo In Panacea klinkt wel iets ouder (die iets oudere industrial sound), maar maakt, en zeker voor een album uit 1998, nog steeds een heel sterke indruk.

"I Am Tamagotchi" begint al lekker stevig. Typische industrial basses, maar met cooler gepruts eroverheen, vooral dan de waves. De intro klinkt echt lekker vol, en af en toe wordt de track gepierced door vage maar leuke voice samples. Stevige stomper die het album lekker opent. "You Hungry Man" is een wat kalmere track. Leuk ritme en leuke melodie, voorzien van grappige (Japanse - ik neem aan de Hanayo) voice samples. Klinkt lekker hijgerig. Bijna Björkachtig, al klinkt de begeleidende muziek wel wat anders. "OSL" is het verplichte soundscape trackje, al ontaard het hier in een stevig noizefest, en weet Panacea wel zeer leuke samples uit te kiezen. "Monster Zungen" laat de bassen nog steeds een beetje op stal, maar komt wel aandraven met een zak vol distortion. Zalige melodieën, freaky geyell en absurde ritmes. Eerste echte hoogtepunt van dit album, en licht geniale track. "Ich Steh .." enzovoort steekt schril af, en is een soort van eerie kinderliedje dat zou kunnen schitteren in eender welke ghostfilm. Prachtige sfeer, mooie sfeer en creepy vocals.

"A Million Lightyears" introduceert de dansbare kant van Panacea, komt aandraven met leuke wavejes, geinig melodietje en lekkere ritmes. Een leuk tussendoortje dus. "Pelo Pelo" is een wat freaky, groovy trackje, voorzien van een leuke (en nogal bekende) tandboorwave en rustigere ritmes. En daarover weer het komisch gekweel van Hanayo, die toch een stevige meerwaarde blijkt te zijn. "Danger" start met de overbekende 'Flanger' sample, en brengt weer wat donkerdere sferen in het album. Ritmes blijven wel aan de rustige kant, maar de bassen worden een stuk nadrukkelijker en de distortion neemt weer mooi plaats. "Hallo Hitler (leuke tracknaam) kalmeert weer even, en haalt enkel prachtige melodieën boven, en voor de laatste keer Hanayo in een typisch vocale rol. Zeer boeiend geheel van samples en bewerkte vocalen. Industrial die (mbt de vocals) voor een keer niet cheesy weet te klinken, 't is wel een belevenis. Afgesloten wordt er met Coma, het ultieme hoogtepunt van het album. Sublieme waves, leuke 'lagging' melodie met een leuk riedeltje erover, twee overheerlijke climaxen en wat coole ooh, aah voice samples. Ritmes zijn redelijk stereotyp, maar dat kan absoluut niks afdoen aan deze prachtige track. Je zal je album zo maar weten af te sluiten.

Leuke, frisse en boeiende industrial dus, die alles net wat anders weet te doen. Voor een keer voegen de vocals ook echt wat toe, en vormen ze een belangrijk punt van het geheel. 4.5*, best onder de indruk, zou graag geweten wat voor impact dit album op mij gehad zou hebben zo'n 6 jaar geleden.