Cocteau Twins - Stars and Topsoil (2000)

Wat een geweldig album. Echt alleen maar pareltjes, zowat.

Mijn eerste kennismaking met die band. Lorelei, Aikea-Guinea, Lazy Calm...zulke schone, etherische, dromerige, mystieke pareltjes. En dan nog het levenslustige Heaven or Las Vegas op het eind, en de tergend mooie afsluiter Watchlar.

Dead Can Dance en Cocteau Twins....daar kan ik mijn hele leven wel op bouwen.

Superalbum!

én met een voorwoord van Alan Warner!

En natuurlijk de complimentjes aan de geweldig mooie hoezen en lay-out van Cocteau Twins (en andere 4-AD acts), geleverd door de huismeesters van 4-AD. Zéér goed werk verricht altijd.

Overigens zet ik Stars and Topsoils nu gelijk maar weer eens even op.

Leuke en representatieve verzamelaar, maar als je echt een kwalitatief goede doorsnee van het werk van de Cocteau twins wilt hebben moet je Treasure en Heaven or Las vegas aanschaffen. 4*

Hier ben ik het niet helemaal mee eens en wil ik even corrigeren : als je echt een kwalitatief goede doorsnee van het werk van Cocteau Twins wilt hebben moet je in ieder geval aanschaffen reasure, Head Over Heels & Victorialand. En als je dan nog geld over hebt ook nog Blue Bell Knoll & Four Calendar Cafe!
(En het blijft natuurlijk altijd een kwestie van smaak !)

Tsja, hier ben ik het weer helemaal niet mee eens
Four calendar café vind ik hun minste album. Op Treasure na zou ik in plaats van jouw suggesties liever the pink opaque en Milk & kisses aanraden.

Four Calendar Cafe is toch een fantastisch album !?

Ik vind alle albums van CT fantastisch, dus FFC ook. Naar verluidt is dit album de persoonlijke favoriet van de Twins zelf.

Ok jongens, wat is nou een goed album om kennis te maken met CT? ik vind Suguar Hiccup een leuk nummer, dus tips?

Ik zou met Treasure beginnen.

Head over Heals, hun meest diverse album en de melancholiek druipt er van af! Zet 'm maar weer eens op.

Muziek van een andere planeet en dimensie. 'Carolyn's fingers' is mijn all time favourite.

STARS & TOPSOIL
Het is aartsmoeilijk om de aparte sfeer
van elk Cocteau Twins album te vatten in één compilatie.
Maar met deze tracklijst heb ik toch wat moeite.

Om het verhaal kort te houden geef ik mijn lijstje
met 18 prima in het oor liggende klassiekers.

Garlands
Five Ten Fiftyfold
Sugar Hiccup
Pearly-Dewdrops' Drops
Ivo
Lorelei
Pandora
Aikea-Guinea
Lazy Calm
How to Bring a Blush to the Snow
Love's Easy Tears
Blue Bell Knoll
Carolyn's Fingers
Iceblink Luck
Heaven or Las Vegas
Bluebeard
Tishbite
Seekers Who Are Lovers

Ik klok af op slechts 9 overlappingen met Stars & Topsoil.

Ik vond ze beter toen ze nog The Cocktail Trio heetten. Maar dat was toen.

Amelia mis ik ook op deze collectie..en Pepermint Pig. Ach ja, eindeloze discussie.

Dat komt ook doordat Four Calender Café en Milk & Kisses bij Fontana verschenen en 4AD dus niet de rechten heeft op de laatste 3 door jou genoemde nummers.

Ik beschouw dit niet als de definitieve Cocteau Twins collectie, maar de 2,5* en 3,0* die sommige liefhebbers hiervoor geven vind ik te karig toebedeeld; Pearly-Dewdrops' Drops, Aikea-Guinea en Lazy Calm alleen al tillen dit naar een hoger level. Bij bepaalde keuzes zet ik echter mijn vraagtekens. In plaats van Cico Buff, Pandora en My Love Paramour zou ik gekozen hebben voor Blue Bell Knoll, Ivo en Musette and Drums. Fifty-Fifty Clown had achterwege gelaten kunnen worden, aangezien Heaven or Las Vegas al met 2 prima nummers vertegenwoordigd is. Kiezen van het album Garlands is moeilijker. Bij de aardsdonkere sfeerplaat Garlands is, net als bij Pornography van The Cure, het geheel groter dan de som der delen. Op grond van populariteit zouden Shallow Then Halo of The Hollow Men wellicht recht hebben op een plekje, maar persoonlijk lijkt Blind Dumb Deaf of eventueel Wax and Wane me een geschiktere keuze voor een verzamelaar. Pale Clouded White en Watchlar vind ik kwalitatief te licht. Blijft over de categorie nummers die niet op reguliere studio-albums zijn verschenen maar wel in aanmerking komen: Pink Orange Red, Orange Appled, Crushed, From The Flagstones, The Great Fritillary, Millimillenary. Hiervan zou ik er niet te veel kiezen, om de nadruk toch meer op bekender werk te laten liggen. Mijn voorkeur gaat dan uit naar Orange Appled, een bondig intermezzo met een uitbundig, opbeurend refrein. Ik kom tot de volgende tracklist:

1. Blind Dumb Deaf (evt. Wax and Wane)
2. Sugar Hiccup
3. Musette and Drums
4. Pearly-Dewdrops' Drops
5. Ivo
6. Lorelei
7. Aikea-Guinea
8. Lazy Calm
9. The Thinner the Air
10. Orange Appled
11. Blue Bell Knoll
12. Carolyn's Fingers
13. Iceblink Luck
14. Heaven or Las Vegas

Als de rechten op de latere nummers ook verkregen kunnen worden, zou je het in elk geval moeten aanvullen met:

15. Bluebeard
16. Seekers Who Are Lovers

Persoonlijk zou ik graag mijn eigen favorieten Blood Bitch, Beatrix, Rilkean Heart en Ella Megalast Burls Forever op een verzamelaar terug zien, maar de populariteit hiervan is helaas toch iets te gering om dit te rechtvaardigen.

Ik ga niet op dit album stemmen - ik heb bijna alles van The Cocteau Twins op vinyl (12" en lp's), aangevuld (ook doublures) met cd. Wat mij opvalt is bij zo'n album als dit is dat toch eenieder zijn eigen invulling eraan wil geven (terecht).

En dat brengt mij bij de verzuchting over het mislukken van (een van de weinige goede initiatieven van de FRS) het volgende idee: "ik ga naar de platenzaak, geef via een (web)formulier aan welke tracks op een cd moeten komen, ik kies een hoesje erbij, kies voor verzending per post of afhalen, en betaal".

Het idee was idd gebaseerd op de back catalogue, afgestemd op het indidvidu en zou (vanwege het feit dat het back catalogue materiaal was) niet duurder dan een gewone cd hoeven te zijn.

Tegenwoordig maken we zo'n compilatie zelf, gemiste kans dus voor de platenhandel (én FRS).

Wow! Nu op prachtig wit dubbel vinyl!

Wat prettig is aan deze cd, dat nogal wat 12 inch ep uit de beginjaren hier opstaan. Ik weet dat ik in het begin van de cd een aantal ep's van Cockteau Twins opo een cd rom heb gebrand via de computer met een programma waar je wat tikken etc kon weg werken. Was je wel een tijdje zoet mee, maar in die tijd nooit beseft dat veel uiteindelijk toch op cd zou verschijnen. En je spaarde de 12 inches er mee, hoewel die wel erg mooi klonken.
Ik heb toen ik deze cd ergens goedkoop zag liggen hem meegenomen. Natuurlijk kan over iedere verzamel cd wel wat gezegd en geschreven worden, maar ik was blij met deze uitgave. Want de huiselijke vlijt was wel aardig, maar dit klinkt toch net weer wat professioneler.
En eigenlijk heb ik op dit moment soms nog liever de oude 12 inches en platen, ondanks het geruis en wat krasjes. Zo is het leven ten slotte ook...

Ik had 'm al op CD maar nu ook op dubbel vinyl. Prachtige hoes en de muziek breng mij ook nu weer (en nog steeds) in hogere sferen en natuurlijk ook een trip down memory lane. Fifty-fifty clown is waanzinnig mooi maar er staat veel meer fraais op deze verzamelaar. Bijzondere band en bijzondere tijden die vroege en mid jaren 80. Ik denk met lichte weemoed terug aan new wave discotheek ODE in Leeuwarden en SOUND in Groningen waar ik heel wat weekenden heb rondgehangen in die tijd.