Lisa o Piu - When This Was the Future (2009)

Laidback folk, ik lig achterover op de bank te genieten van haar zoete stem. Vredelievende muziek die maakt dat de wereld ook nog mooie plekken heeft. Het kan en zij schept die wereld. Simpel, schoon en puur. Tussen alle ellende en het enorme bedrog op aarde is dit een verademing. Lisa O Piu heeft afgelopen zomer met Birch Book in Europa een aantal concerten gegeven en ja, dat past bij elkaar. De visie die zij vertegenwoordigen is van de lange termijn, het tegenovergestelde waar de leiders van de wereld voor staan. Eenvoud, ...past me.

Wauw, de hoes spreekt me ontzettend aan. Het bericht van TJN is ook veelbelovend, dus ik ga dit eens opzoeken.

Lisa o Piu draait om de zalvende stem van de zweedse zangeres Lisa Issaksson. Die zich hier omringt met prachtige dromerige muziek. Muziek van een soort die ik eigenlijk te weinig tegenkom. Puur, zonder teveel opsmuk wordt er een muzikaal landschap geschilderd waar ik graag in vertoef. Als dit de toekomst was, dan moet ie maar eens vort maken om terug te komen.

Ooit deze cd bij Sound in Tilburg tweedehands meegenomen, puur door de hoes. Later ook het tweede (min) album besteld en de live cd met Roger Wootton van Comus.
Lisa o Piu betekent Lisa en meer, het draait om Lisa Isaksson die met een aantal vrienden het platteland van Zweden opzoekt om daar muziek te maken. Natuurlijk komen dan direct herinneringen naar boven van de jaren 70 hippies die ook op het platteland in communes gingen wonen en muziek maakten. Denk aan de Incredible String band, maar ook in Nederland aan Elly en Rikkert in hun hippie jaren.
Als je luistert naar de muziek komt vooral de muziek van Linda Perhacs naar boven, de totaal vergeten folkie die door de neo folk beweging opeens weer actueel bleek. Ook qua teksten zijn er overeenkomsten met deze folkie, aan de enige kant introverte teksten, maar soms ook geëngageerde.
De muziek is ook erg verwant met de jaren 70 (Linda Perhacs, maar ook Midwinter), veel akoestische instrumenten waaronder de wat inheemse cither, vinger cymbals, klokkenspel en cellotron. Verder alles wat je kan verwachten bij een folkband. Maar ook een elektrische gitaar en mellotron. Dit zorgt voor een wat mysterieuze sfeer. En ook dit heeft toch wel een typische jaren 70 psych/prog folk gehalte. Door de muziek hoor je het Zweedse platteland, bossen, soms weidse gezichten. Ver weg van de haast en hectiek van de stad. Zo is ook de muziek, introvert, rustig, maar prachtig geproduceerd en zeker de moeite waard om aandachtig te beluisteren. Het neemt je mee naar andere sferen.
Een prachtig debuut waar de meeste nummers door Lisa Isaksson zijn geschreven. Een aanrader voor diegenen die niet vies zijn van de jaren 70 prog/psych folk en niet allergisch voor de gehele sfeer die daarom heen hangt.
Het tweede (mini) album van Lisa o Pia volgde amper een jaar later en daartussen dus ook het optreden met Roger Wootton van Comus. Op zich wel een wat aparte combinatie, waarop ook een aantal Comus nummers klinken.

Daarna helemaal geen muziek meer van Lisa o Piu en dat is wel erg jammer. Wel speelt Lisa Isaksson vaak mee in allerlei bands, niet enkel folk, maar veel breder. Toch zou het mooi zijn als ze weer een keer het Zweedse platteland op zoekt en geïnspireerd wordt om nogmaals een mooie plaat te maken.