Leyland Kirby - Sadly, the Future Is No Longer What It Was (Part One: When We Parted My Heart Wanted to Die) (2009)

Is toch nog iets zwaarder dan z'n voorganger onder The Caretaker.
Getuige ook de romantische titels die wel likkebaardend zijn, laten we eerlijk zijn.
Ik vind dat hij enorme sprongen heeft gemaakt in doorleefdheid in het leven, dat wil ie vast ook want het is een romanticus ten top.
Het heeft veel weg van een The Caretaker maar als ik The Caretaker als een fruitig kiwigompje mag vergelijken is dit toch meer een dropje. ( een drop vind ik persoonlijk heel zwaar, ik verbaas me er telkens opnieuw over hoeveel mensen dit luchtig naar binnenspelen terwijl het toch wel zware kost is )
The Caretaker aan gruzelementen is ook een goede term die hier kan worden gehanteerd.

maar oh wat is het weer mooi. Dat openingsnummer is van een ongekende schoonheid; de gebruikelijke caretakerwolken worden hier doorsneden met pianoklanken en golvende orkestratie.

Deel twee is net uit en deel drie laat ook niet meer lang op zich wachten. Daarna komt het hele zwikje als 3cd op de markt.

De man komt toch uit Engeland? Ik kreeg deze als gratis download omdat ik de lp van The Caretaker had gekocht, zal hem nog wel eens vaker luisteren maar tot nu toe vind ik het nog niet zo geweldig als The Caretaker.

Ik had net een correctie ingestuurd vanwege het land.
Maar oh wat is het mooi.

Ik had bij het toevoegen juist Duitsland ingevuld omdat James tegenwoordig in Berlijn woont en van daaruit zijn label runt.

Ja ok.
Indien je het terug wilt veranderen.
Jij bent hier de creator geweest dus ik leg je geen strobreed in de weg.

mir ist es egal.

Bij de eerste luisterbeurt snap ik nog niet helemaal waar deze lofbetuigingen vandaan komen.
Ik vind het allemaal maar redelijk klinken. Het is allemaal wat zoetig en gezapig. Daar waar The Caretaker heel veel spanning heeft begint het hier mij bij ieder nummer na een korte periode gewoon te vervelen.

Als deel 2 en 3 ook zo zijn (ik ga ze vandaag niet luisteren, want dat is me echt te veel van het goede) dan vrees ik toch dat ik ze niet vaak zal draaien.

Lofbetuigingen?
Twee personen die iet of wat zeggen dat het mooi is. 2 op ... 500?
De ene die zegt dat het mooi is wat waar is, de andere gozer die vertelt dat hij wat matuurder is geworden.
Wat ook het geval is als je de twee naast elkaar zou leggen.

Ik vind dit zelf heel goed , en ik had eerlijk gezegd van jou wel hetzelfde verwacht. Smaken verschillen nu eenmaal dat is menselijk.

Misschien moet je er eens naar luisteren op een mindere dag.
Het is toch vooral sfeer hier waarbij je eenmaal die toets hebt vastgenomen, moeilijk kan loslaten en je dit bewaart als een relikwie bij mindere dagen om je hier aan deze warme borst te laven.

Vb Tonight is the Last Night of the World is enorm verfijnd en intiem diep treffend vind ik.
Ik kreeg er meerdere malen waterige ogen van.
De zachte komeetnevel die bovenop het lied langzaam z'n stof strooit op sommige tijdstippen en de mooie roze aanslagen die doorheen de melodie zweven zijn van een ongelooflijke kunde in het segment der muziek.

ik doel niet zo zeer op hier, want hier is er nagenoeg geen aandacht voor dit soort muziek. Ik doel met name elders op internet (recensies en dergelijke).

Ik heb nu de gehele box 1x gehoord, nog niet heel erg goed maar goed genoeg om te kunnen zeggen dat ik al de positieve recensies toch wel zwaar overdreven vind.
Een aardige release, maar voor mij toch iets te veel nergens toe leidende cheezy stukken.
Het blijft allemaal maar wat doelloos rond hangen zonder enige ontwikkeling of wat dan ook.
Een poging tot veel emotie in de muziek te brengen loopt ook nog eens helemaal mis waardoor een hoog kitsch gehalte continu om de hoek dreigt te komen.

Uiteraard ga ik de 3 cd's (ja, die heb ik) nog wel vaker beluisteren om tot een goed oordeel te komen (ik zal wel moeten...), maar vooralsnog is dat wel een klus waar ik tegen op zie.

Dat is geheel waar.
Het blijft doelloos rondhangen en het ontwikkelt zich bijna niet naar andere oorden.
Met de titels in gedachte is dat misschien ook de bedoeling van de kunstenaar hier.
Het is veelal depressief te noemen.
De teksten roepen veelal stilstand op. ( je kan dan toch geen swingende muziek verwachten )

Maar ik geef toe , ik heb in m'n leven een periode gehad waarin stilstand troef was.
Misschien kan ik me er mee identificeren en daardoor qua herkenning een glasstukje als een diamant zien.
Ik heb het ook voor dat soort overdreven drama, ik ben daar gewoon zot van...

Maar Sietse je moet dan toch ooit doelloze, weinig ontwikkelende evoluerende muziek eens goed hebben gevonden? Dat maak je me niet wijs.
Ik vroeg het me gewoon af.

Hmm, ik hou natuurlijk uitermate veel van drones, maar de meeste drones die ik kan waarderen klinken oppervlakkig misschien doelloos, maar bevatten vaak juist wel een dermate ontwikkeling dat het aanspreekt. Vaak zit hem dat in details enzo,
Zoals ik zelf altijd maar zeg "the art of boredom".
Het is een kunst om dat goed te doen.
Hier mis ik dat.

Na een x-aantal draaibeurten concludeer ik dat mijn voorkeur toch uitgaat naar zijn caretaker-werk. Deze is mij te zwaar en bepaalde punten te ondoordringbaar. Na een fraaie start gaat het me in de andere nummers wat meer moeite kosten dan dat ik eigenlijk wil.
Dat had ik bij het Caretaker album van vorig jaar totaal niet; dat betoverde me echt.

Neem niet weg dat het wel zeer aardig is en bedeeld wordt met 3,5*.

Ik snap je redenering enerzijds wel we tigers maar ik snap anderzijds minder dat je zegt dat je het zwaar vindt en het daardoor minder kan lusten.
Je lijkt me toch een man die moeilijke zaken wilt aanpakken?
Ok betoveren vergt geen moeite of inspanning om in die sfeer te komen. Je staat open en je laat je leiden. Maar zo zie ik je niet. Althans dat denk ik. ( je mag me corrigeren indien ik het verkeerd heb )

Ik luister er nu nog eens naar en ik moet wederom zeggen dat ik dit enorm kan appreciëren.
Voor mij klinkt ie nu heel luchtig eigenlijk, een soort thuiskomen in een huis gemaakt uit de vallende bladeren van de statige bomen.

tonight is the last night of the world is echt zeer prachtig idd. sowieso best een toffe box, de 3 releases kunnen niet echt los van elkaar beoordeeld worden vind ik.

zeker lichter en makkelijker behapbaar dan the caretaker, maar toch niet minder pakkend. afentoe glijdt de aandacht ietwat weg idd, maar hier voelt dat als de bedoeling van de artiest, omdat kirby er vervolgens ook voor zorgt dat je vervolgens langzaam weer teruggetrokken wordt in de muziek. erg knap gedaan.