Richard Devine - Polymorphic EP (1996)

Wow, is dit echt Richard Devine ? Wat een verrassing deze EP. Wie de typische Devine sound verwacht. Wie deze EP zonder voorkennis opzet zal dan ook een bedenkelijk gezicht trekken. Diegenen die zich dus graag laten verrassen lezen misschien best niet verder.

De Polymorphic EP staat vol met ... terror. Of althans, iets dat er sterk op lijkt. "Refractor" begint nog met een donkere wave die langzaam opbouwt, tot er harde, gedistorte beats aan tegen stevig tempo door de track gegooid worden. Beukt echt lekker weg deze track, zeker naar het einde toe, wanneer er nog heerlijke screeches bij betrokken worden. Wie denkt dat het om een grapje van Devine gaat, "Metalloid" begint met enkele straight basses, al is het dan wel een stuk minder hard. Na een redelijk lang introtje komen er echter weer wat industrieel klinkende samples bij en evolueert de track naar die Franse terror die je vroeger bij een Torgull or Radium kon terugvinden. Niet echt snel, wel ruw en industrieel.

"Moving Plexor", die de B-kant opent is weer een pakje sneller. Hier wel wat aparte ritmes die lekker doordrammen, al had de bass wel wat voller en zwaarder gemogen. Ritmisch wel een leuk trackje, maar weegt wat licht. "Nekterik" neigt het meest naar "Refractor", met wat schreeuwerige samples en een sterk industrieel klinkend terror geheel.

Tja, wat moet ik hier op zeggen, ben wel aangenaam verrast eigenlijk. Grappig EPtje, waar vooral "Refractor" de show steelt, maar ook de andere tracks best goed zijn. Valt maar weinig van z'n latere werk in te herkennen. 4*