Tracy Chapman - Crossroads (1989)

Subcity vind ik een van de mooiste nummers van Tracy Chapman!

Crossroads blijf ik haar beste plaat vinden. Zo intens mooi gezongen! Toch maar eens wat van haar latere albums gaan zoeken.

Mee eens.

Dit is een sterk album van Tracy. Waar andere albums wat gemiddeld zijn komt deze er zeker bovenuit.

Eingenlijk gewoon haar beste album. Zelf sterker dan haar toch al zeer goede debuutalbum. Vanaf het eerste moment tot de laatste klanken van All That You Have Is Your Soul (met Neil Young op mondharmonica!) werd ik meegenomen naar en door de wereld van Tracy toen ik dit voor het eerst hoorde. Dat is knap als je dat kan, razend knap zelf. Onwillekeurig luister je naar deze muziek of je het nou goed vind of niet. Wat ik bedoel is dus dat je er niet omheen kan. Je wordt bijna gedwongen om een standpunt ten opzichte van haar muziek in te nemen. En dat alles dwingt ze af met rustige popliedjes met regeltjes tekst die zomaar in je achterhoofd blijven plakken. Nergens schreeuwt ze om aandacht, integendeel zelfs. Met een kalme stem laat ze je zelf kiezen op de crossroads met your soul, 'cause that's all that you have......

Net gevonden voor 2 euro op vinyl, en nog in goede staat. Deze klinkt wat politieker dan de andere albums die ik van Tracy heb. Sterke maatschappelijke teksten.

De opvolger van het geweldige debuut van Tracy. De single Crossroads heb ik destijds gekocht op single, mooi nummer!
Het nummer Born To Fight is ook een goed nummer.


Verder vind ik het album een beetje tegenvallen in vergelijking met het debuut.

Wat minder dan het niet te evenaren debuut, maar toch een sterk album van Tracy. Wederom prachtige, vaak maatschappijkritische songs die emotioneel gezongen zijn zoals de titelsong en "Subcity".

Na die twee albums heb ik haar (wellicht ten onrechte) uit het oog verloren, ik was dan in de ban van grunge & alternative.

Dit blijft toch een heerlijke plaat,zeker gezien de tijd waarin dit uitkwam.Het is een plaat die nu bijna 20 jaar later nog niets aan kracht heeft ingeboet.All That You Have Is Your Soul is pas geleden nog door Emmylou Harris gecovered en zo als muziekliefhebbers weten heeft deze dame wel neus voor kwaliteit.Buiten dat is het gewoon een prachtig liedje en zo staan er wel meer op deze plaat.Subcity,Be Careful of My Heart en A Hundred Years om er maar eens een paar te noemen.

Hele mooie plaat van Tracy Chapman, zeker zo goed als haar debuut.
Van haar aparte, enigszins nasale stem moet je houden natuurlijk, maar ik heb er in ieder geval geen problemen mee.
Integere, doorleefde singer/songwriterspop met een folky randje.
Tracy Chapman, die uiteraard ook gitaar speelt, schreef alle nummers zelf.
Ideaal voor de zondagmorgen, want veelal ligt het tempo niet hoog.
Mijn favoriete nummers zijn Subcity (werkelijk prachtig), Crossroads (haalde nog de 18e plaats in de Top 40 in november 1989), Freedom Is Now en All That You Have Is Your Soul.
Zonder de andere tekort te doen, want zwakkere zusters staan er niet op.
4-sterrenplaat.

Haar debuut sloeg destijds in als een bom. De jaren 80 waren het Reagan en Thatcher tijdperk en in 1988 was de tijd rijp voor een zwarte protestzangeres met een gitaar.
Als student draaide ik de cassette met haar debuut grijs, en op kot kreeg ze heel wat fans. Maar deze Crossroads verging het minder goed. Ik zal hem in 1989 wel eens geleend hebben in de bib, maar na 1 keer luisteren afgedaan hebben als hetzelfde als haar eerste, maar zwakker. En dat vertelde iedereen rond, en Tracy Chapman werd de zangeres van die ene plaat.

Na 20 jaar is het tijd voor een opwaardering. Dank zij de shuffle op mijn iPod, kwamen losse nummers al eens voorbij en ik begon langzaam te beseffen dat Crossroads even oprecht is als haar eerste. Misschien niet overal even geniaal, maar toch best bewonderenswaardig en bij momenten zelfs ontroerend.

Sluit ik me geheel bij aan, maar zal Crossroads nog een kans geven en weer eens op gaan zetten in tijden dat ik geen muziek keus kan maken, ik heb het album tenslotte toch....

Wat mij betreft van gelijkwaardig niveau aan haar debuutalbum.
Sociaal bewogen teksten en ingetogen songs waarbij ik het titelnummer, Freedom Now, Subcity & A Hundred Years eruit vind spingen.
Heeft het nummer Freedom Now geen betrekking op Nelson Mandela?
Dat meen ik me te herinneren.
Opvolger Matters Of The Heart heb ik ook nog in de kast staan, daarna deze dame volkomen uit het oog verloren.

Inderdaad, dat schreef ze over/voor Nelson Mandela.
Crossroads vind ik niets onderdoen voor haar debuut. In verkoopcijfers en waardering (zie de scores bij Allmusic.com) deed dit album minder. Niet terecht dus.

Blindganger van vanochtend (met de oogjes dicht uit m'n platenkast getrokken) Erg lang niet naar geluisterd. Fantastisch om Tracy weer eens met die mooie stem voorbij te horen komen. Heerlijke productie op vinyl, altijd een lekker plusje bij Broem

Ga je 'blind' volgen.....hihi....heb zeker een zwak voor deze dame die zegt en zingt wat ze denkt en voelt en dat hoor je in haar songs terug.

Dit album in bepaalde tijden helemaal grijs gedraaid.
Wat een eerlijk, passionele artieste.
Populaire muziek in lesbienne-kringen trouwens, tenminste in de stad Groningen dan, maar dit terzijde.
Absolute favoriet is Subcity.
En wat te denken van All That You Have Is Your Soul.
3,8 sterren ---> 4*

Na het zeer succesvolle debuut moest er snel een tweede plaat komen van Tracy Chapman. Minder dan een jaar en 'Crossroads' kwam uit. Het was logisch dat er muzikaal geen omwenteling verwacht kon worden. Nog steeds de folk muziek van Tracy met haar prachtige wat hese stem. In die tijd werd er vaak een gelijkenis gezien/gehoord met Joan Armatrading.
Verrassend kon dit album niet worden, dat was duidelijk. Dat was ook misschien de reden dat dit album minder enthousiast ontvangen werd. Het was 'meer van hetzelfde'. Nu na meer dan 30 jaar lijkt er toch achteraf meer waardering voor te zijn. De teksten zijn politieker en de songs zijn verder prima. Te beginnen bij het redelijk opwekkende en opzwepende 'crossroads', het mooie 'bridges' en zo gaat het door. Het was voor Tracy onmogelijk de hoge verwachtingen waar te maken, achteraf is ze gewoon door gegaan met waar ze goed in is. Muziek met teksten die ergens over gaan, een waar observator van de lang niet perfecte maatschappij. Dit album is daar een mooi voorbeeld van. Het is al jaren wachten of Tracy Chapman nog een keer een plaat maakt of ze definitief afscheid heeft genomen van de 'harde' muziekwereld.

Prachtige plaat eveneens als haar voorganger.