Default - The Fallout (2002)

Het debuut album van deze band ontdekt door chad kroeger van nickelback. Goede rock en een mooie rauwe stem. De nummers die er uitspingen zijn live a lie, wasting my time en deny. Het debuut album is trouwens wel de beste van alle 3. Probeer hem eens.

Deny vind ik een geweldig nummer. Een beetje een guilty pleasure uit mijn korte emo-periode . De rest die ik hiervan ken heeft me nooit kunnen boeien.

Voor een dubuutplaat kan dit tellen. Een aantal schitterende nummer sieren de tracklist.

Sick & Tired, Deny, Wasting my Time en Live a Lie zijn songs die uitblinken in muzikale eenvoud en tegelijk een gigantisch hitpotentieel hebben.

Het nadeel van zo'n liedjes op een cd is dat de rest in het niets dreigt te verdwijnen.
Dit gebeurt niet, maar het is duidelijk dat de band met de drie eerste nummers zijn beste pijlen direct verschiet.

The Fallout leek het magnum opus te zijn van de jonge Canadese groep. De opvolger Elocation kon niet tippen aan dit pareltje.

In 2005 kwamen de jongens met het album One Thing Remains. Dat maakte duidelijk dat de band zichzelf nog kon overtreffen.

Begin 2007 dook de band opnieuw de studio in. Maar dat leek niet zo goed te lukken als verhoopt. Na zes maanden radiostilte kwam de drummer met een berichtje op MySpace dat zei: "All is well". Sindsdien is daar geen opvolging meer van gekomen.

Op bepaalde sites speculeren fans wel over een release datum. Dat zou 25 maart 2008 worden.

Niets bijzonders, maar ik heb er als tiener veel naar geluisterd. Nog steeds soms erg lekker.