Shadow Gallery - Digital Ghosts (2009)

Hey een nieuwe Shadow Galley.
Na de dood van Mike Baker zijn ze op zoek gegaan naar een vervanger.
Ben benieuwd wie er zingt.

Er heeft al iemand 4 sterren gegeven aan de plaat.
Kan diegene hier wat meer over vertellen?

Het album bevat vocalen verschillende zangers. Waaronder Ralf Scheepers, Clay Barton en de definitieve nieuwe zanger Brian Ashland. Die laatste twee zijn mij volslagen onbekend.
Op de website is een aantal trailers te beluisteren. Die geven een aardige indruk. Maar hele nummers heb ik nog niet gehoord. Ik ben wel heel nieuwsgierig.

Anders ik wel, de vorige "Room V" vind ik top 10 materiaal.
Zal eens snel op zoek gaan.

Edit, gevonden (makkelijk) begin met eerste luisterbeurt, spannend.

niet meer zo gevolgd deze band na het verpletterende debuut

ben wel benieuwd naar deze naar deze, hij loopt binnen

Dan zal het je behoorlijk tegenvallen, lijkt in de verre verste niet meer op het debuut.
Ze hebben een mooi eerbetoon gemaakt aan de overleden Mike Baker, helemaal in de traditie van de vorige albums compleet met koortjes en lekker gitaarwerk. Wat mij betreft, een topper.

uehm nummer 1 in de oortjes nu

bevalt me zeker, immer herkenbaar dit, mede door het sublieme gitaarwerk

dit smaakt naar meer

edit, sowee, melodie gecombineerd met reetevette riffs en spetterend gitaarwerk, en het klinkt niet eens ouwbollig

de balladeachtige stukken neem ik voor lief, soms wel erg EO

knappe plaat

Ik heb de plaat inderdaad 4 stemmen gegeven. Het pakt me allemaal wat meer dan de nieuwe Redemption. De vocals zijn bijzonder verzorgd en de songs bevatten bij momenten zeer goeie melodieen. Het gitaarwerk mag er ook zijn! Ik heb trouwens de limited edition gekocht. Deze bevat 4 bonustracks, maar die zijn niet echt de moeite.

minpunten, dat snel verveelt, de harmony zang, mag wel wat minder

het gitaarwerk maakt wel enorm veel goed

3,5 dan maar, want het gezang gaat storen

btw, geoff tate lijkt nu en dan mee te zingen, das een compliment

De harmonyzang en het avontuurlijke gitaarwerk van Gary Wehrkamp zijn handelsmerken van Shadow Gallery. Als ik dat lees klinkt dat als muziek in mijn oren en dat betekent dat Shadow Gallery het verlies van Mike Baker wel eens aardig te boven zou kunnen zijn. Ik denk dat ik toch maar eens wat potjes pindakaas openmaak

oh de plaat is zeker de moeite waard meer dan

de harmonyzang stoort niet altijd, het past bij de muziek maar iets minder zoet had wel gemogen

Clay Barton is de zanger van Suspyre. Als je van Shadow Gallery houdt, moet je zeker Suspyre eens opsnorren. Hemelse power / prog metal!

alleen om de zanger?>

Niet alleen om de zanger, dat is eigenlijk nog het minst interssante aan die band. Wel om de muziek waarin oa smaakvol gebruik wordt gemaakt van saxofoon...

Als ik op Clay Barton klik, kom ik nergens uit. Staat die band van jou wel op Musicmeter?

Suspyre - A Great Divide (2007)

Klopt.

Ken deze band nog niet zo lang. Klinkt technisch allemaal wel aardig maar doet me vrij klinisch aan.

Shadow Gallery klinisch?

De nieuwe CD van Shadow Gallery is dus opgenomen met een nieuwe zanger en dat valt helemaal niet tegen. Muzikaal is er niet veel veranderd en qua zang is het adequaat ingevuld. De CD ligt eigenlijk gewoon in lijn met het oudere materiaal. Wel verrassend zou het zijn als ze komen optreden in Europa.

Wat is dat einde van With Honor toch prachtig.

moet mijn mening herzien. wel degelijk sfeervolle plaat.

groeibriljantje!

Een cd met twee gezichten.
Aan de ene kant een band waar ik een grote fan van ben, aan de andere kant een cd die mij op verschillende punten wat teleurstelt.
Hoe kan dat ook anders? Was Mike Baker niet het gezicht en uiteraard de stem van deze band? Niet dat alles om hem draaide, want Shadow Gallery is op de eerste plaats een band, geen losse figuurtjes die het soms dezelfde kant opkijken, maar een uitzonderlijke zanger, dat was Bakes wel. Waarom het 'was' zal misschien wel bekend zijn.

Dan de cd. Shadow Gallery met een nieuwe zanger. Oei, dat word wennen.
Hij opent eigenlijk meteen al verkeerd. With Honor is een allegaartje van verschillende ideeën. Meteen weet je dan al dat de band na de overlijden van Bakes zoekende is.
Venom is goed te noemen, met een gastbijdrage van Clay Barton (Suspyre) maar klinkt eigenlijk wat on-Shadow Gallery-ish. Ik zou eerder Symphony X. zeggen.
De eerste echte verademing is Pain. In eerste instantie lijkt het muzikaal wat weg te hebben van Queensryche maar naarmate je het nummer vaker hoort weet je dat het goed zit.
Gold Dust is ook zo'n nummer. Eigenlijk het eerste nummer waar ik me niet meteen irriteert aan de zang van Brain Ashland. Begint lekker stevig, maar sluipt dan rustig en met een catchy refrein verder tot het eindigt in een instrumentale cacaphony.
Dus tot nu toe, twee en een halve nummers die goed zijn.
Dan de rest.
Strong. Ai, weer verkeerd mede dankzij de aanwezigheid van Primal Fear zanger Ralph Scheepers, vroeger zanger van Gamma Ray.
Een beetje ... happy. Iets té als je het mij vraagt. Muzikaal klinkt het wel maar het is niet het geluid wat je verwacht bij Shadow Gallery.
Digital Ghost dan, wat gelet op de lyrics een ode is aan Mike Baker.
Met verdriet moet ik helaas zeggen dat, ondanks dat het niet een onaardige nummer is, het niet dé ode is die de heren na ik vermoed in ogen hadden.
De laatste nummer Haunted is gewoon prachtig te noemen. Een waardige afsluiter waar het ineens wel weer klopt. Begint wat donker maar ontpopt zich als de hoogtepunt van deze plaat.

Dan de bonustracks:

Two Shadows is een van de twee bonustracks waar Mike nog op te horen is. Het is een nummer die ook al op de Japanse versie van Room V stond en die ook in de concept van deze cd past.
Rustige nummer met puike zang van Mike. Voor mij een kippenvel moment.
De tweede nummer is een demo van Gold Dust. Een leuke toevoeging.
In Your Window is ook een demo en is eigenlijk een a-capella versie van het middengedeelte uit het nummer Digital Ghost. Dan hoorde ik liever nog een demo met Mike Baker.
World Of Fantasy is ook een demo en de tweede bonus met Mike Baker op zang. Een nummer die je normaal gesproken niet in het oeuvre van Shadow Gallery verwacht. Zonder veel opsmuk, goed gezongen en bijna het ultieme liefdesliedje. Top, weer zo'n kippenvel moment.

Nou dat was het dan.
Geen slechte cd maar voor mij helaas niet de ultieme tribute aan Bakes waar ik wel op hoopte.
Waar het onder andere mis gaat is bij de zang. Brain Ashland kan je omschrijven als een mix van Geoff Tate en Mike Baker, misschien met een vleugje Fish toen ie nog goed bij stem was. De Geoff kant heeft helaas de overhand en op een of andere manier past dat niet bij Shadow Gallery. Té geknepen met teveel techniek. Ik krijg meermaals het gevoel dat de heren gewoon op safe spelen.
Ook de nummers zijn in mijn ogen wat haastig gemaakt.
Wat wel opvalt is dat met name Carl Caden-James veel zingt op deze cd, wat best aangenaam is.

Al met al is het geen slechte cd, maar het is ook geen waardige afscheid aan Mike Baker. Daarvoor is de cd te middelmatig.
En dat zeg ik toch met een traan in mijn oog.

Volgende keer iets beter graag, heren.

Shadow Gallery zet op deze cd weer topprestatie neer! Opener With Honor is vooral op vocaal gebied een topnummer, prachtige koortjes en de nieuwe zanger Brian Ashland heeft een aangenaam stemgeluid. Instrumentaal prachtige afwisselend nummer die naarmate vaker beluisterd is steeds beter wordt. Venom is lekker stevig met prachtige gitaarloopjes en toont weer eens de afwisseling die deze band in hun nummers aanbrengt. Pain is een schitterend nummer waarbij inderdaad opvalt dat de stem van Brian wat weg heeft van Geoff Tate van Queensryche. Gold Dust is weer zo`n pareltje, lekker heftig begin met gitaren en synthesizers en dan naar een lekker rocknummer met prachtig refrein. Strong heeft een gastbijdrage van Ralf Scheepers en dat klinkt lekker samen met de zang van Brian. Lekker stevig nummer maar toch overduidelijk Shadow Gallery. Digital Ghosts heeft een heerlijk intro en gaat over in een soort Spock`s Beard achtig nummer dus weer lekker anders. Haunted begint rustig en jeetje hoor ik daar niet een Brian May achtige solo? Na 4 minuten wordt dit nummer vlotter en haalt de band nog alles uit de kast! Top cd deze van Shadow Gallery!

Had nog nooit eerder iets van Shadow Gallery gehoord, maar dit Digital Ghosts klinkt beslist niet verkeerd. Moet zelf nogal veel denken aan onder andere Yes, Queen, Queensrÿche (vooral de zang), Electric Light Orchestra, Dream Theater, Ayreon en nog een andere band die me niet te binnen schiet. Toch kan je ook wel zeggen dat die mengelmoes juist typisch Shadow Gallery is, maar daarvoor zou ik meer van de band moeten kennen. Erg fijne nummers zijn onder andere Strong, Haunted en mijn favoriet Pain.