Dark Star - Real to Reel (1987)
mijn stem
3 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Metal
Label: EMI
-
Voice of America (4:13)
-
Rock N' Roll Heroes (4:22)
-
Only Time Will Tell (5:22)
-
Spy Zone (5:37)
-
Homicide on First & Last (3:02)
-
Stadium of Tears (4:48)
-
Sad Day in London Town (3:55)
-
One Way Love (3:53)
-
Goin' Nowhere (4:30)
-
Two Songs Don't Make a Right (3:29)
0
geplaatst: 19 juli 2013, 09:57 uur
Dark Star's debuutalbum was wellicht het meest bekend vanwege 'Lady of Mars'. Behalve wat stevigere nummers stonden er op dat album ook een aantal meer rustigere nummers en wat al te zoetsappige werkjes.
Helaas is de band op dit album vooral verder gegaan op de rock/balladkoers. De eerste 50 seconden in Voice of America stelt een radiouitzending voor, waarin de thema's van sommige verdere nummers worden aangekondigd. Het openingsnummer dat erop volgt, is ook aardig.
Bij Only Time Will Tell gaat het voor het eerst mis. Een (power-)ballad met blikken drums zonder enige diepgang. Ook Spyzone opent met een gesproken stukje, dat nogal cheesy is. Helaas is dit niet de eerste keer dat er van dit soort intermezzos ingebouwd zijn. Het nummer Spyzone zelf onderscheidt zich vooral door een gedateerd synthesizerdeuntje en hoekige drums. Sad Day in London Town is een hele cheesy ballade en afsluiter Two Songs Don't Make a Right past ook niet geweldig bij rest van het album qua opzet en toon.
Welbeschouwd heeft dit album 2 goede nummers: Voice of America en Homicide on First and Last. Daarnaast een aantal nummers die er net mee door kunnen. Maar over het algemeen klinkt Real to Reel heel erg gedateerd en is mij veel te AOR-georienteerd om te kunnen boeien.
2.0*
Helaas is de band op dit album vooral verder gegaan op de rock/balladkoers. De eerste 50 seconden in Voice of America stelt een radiouitzending voor, waarin de thema's van sommige verdere nummers worden aangekondigd. Het openingsnummer dat erop volgt, is ook aardig.
Bij Only Time Will Tell gaat het voor het eerst mis. Een (power-)ballad met blikken drums zonder enige diepgang. Ook Spyzone opent met een gesproken stukje, dat nogal cheesy is. Helaas is dit niet de eerste keer dat er van dit soort intermezzos ingebouwd zijn. Het nummer Spyzone zelf onderscheidt zich vooral door een gedateerd synthesizerdeuntje en hoekige drums. Sad Day in London Town is een hele cheesy ballade en afsluiter Two Songs Don't Make a Right past ook niet geweldig bij rest van het album qua opzet en toon.
Welbeschouwd heeft dit album 2 goede nummers: Voice of America en Homicide on First and Last. Daarnaast een aantal nummers die er net mee door kunnen. Maar over het algemeen klinkt Real to Reel heel erg gedateerd en is mij veel te AOR-georienteerd om te kunnen boeien.
2.0*
* denotes required fields.
* denotes required fields.