The Doors - Full Circle (1972)

Astbury bedoel je, neem ik aan? Scott Weiland deed het ook goed met ze. John Densmore noemde ooit Eddie Vedder de enige zanger die Jim Morrison zou kunnen "vervangen" als frontman van the Doors.

Tuurlijk bedoel ik Astbury. Ik vond Weiland persoonlijk geen goede zanger.

Eddie Vedder lijkt mij veel te introvert en te braaf voor The Doors.
Net als Krieger en Manzarek die van The Doors op dit album ook iets veel beleefders maakten.

Het optreden van Vedder met The Doors was erg goed en zeker niet introvert en braaf.

Was dat het optreden waarin Eddie Vedder met The Doors het nummer Light My Fire uitvoerde? Want dat nummer heb ik op een Pearl Jam bootleg. Dat deed Eddie fantastisch.

Zijn baritonstem past ook geweldig goed bij nummers van The Doors. Als frontman van een rockband als Pearl Jam kan ik me trouwens ook niet voorstellen waarom Eddie Vedder te braaf zou zijn voor The Doors.

Die heb ik niet gezien. Ik zei dan ook dat dat mij zo leek. Ik ga het eens kijken en zien of ik het met jullie eens ben.
Buiten Ten kan ik vrij weinig met Pearl Jam danwel Eddie Vedder. Dat zeg ik er wel meteen bij.

We dwalen af. Nog wat over dit album zelf?

Niet van mijn kant. Ik ben fan van de band met Morrison. Ik heb altijd gevoeld dat het luisteren naar de twee platen daarna zelfkastijding zou betekenen. En dat zag ik tot op heden niet zitten. Ofwel, nooit interesse gehad.
Moet ik dit als The Doors liefhebber toch maar eens gaan proberen om een totaal beeld te krijgen? Wat vind jij?

Ja, dat moet je zelf weten. Ik was wel nieuwsgierig.
Je moet wel onbevangen naar iets kunnen luisteren denk ik.

Rogyros ik zat er tot voor kort hetzelfde in. Ik heb de 2 trio albums nu enkele keren beluisterd en het mist alles wat The Doors bijzonder maakte. Het is niet mysterieus, dreigend, meeslepend en soms geniaal. Het is wat meer doorsnee, niet per definitie slecht.

Yup, bij de RnR HoF in 1993. OOk Roadhouse Blues is heerlijk.

Oké! Ik ga die bootleg vanavond maar eens opsnorren. Precious Rarities heet ie geloof ik. Heb hem in geen vijftien jaar gedraaid. Ik kan me niet eens herinneren dat Roadhouse Blues erop staat.

Een jazz-album... Ik denk dat ik nu wel vaak genoeg herhaald heb dat ik niet van jazz houdt, dus mijn eindscore zal dan ook geen verrassing zijn. Waar ik bij het vorige album nog wel iets hoorde van The Doors-kern, is die hier gewoon ver te zoeken. Veel zwierige blazers en funky partijen en niets wat me interesseert. Hardwood Floor en Good Rockin' zijn absolute creatieve dieptepunten uit het hele oeuvre. Het jammen op El Mosquit en The Piano Bird is bij vlagen aardig, maar veel meer positiefs kan en wil ik er ook niet over zeggen. Compleet zinloos voor mij.

Eindstand:
1. The Doors 4,5*
2. Waiting For The Sun 4,5*
3. Strange Days 4*
4. L.A. Woman 4*
5. Morrison Hotel 4*
6. The Soft Parade 3*
7. Other Voices 2,5*
8. Full Circle 1,5*
Gemiddelde: 3,50*

Grappig, in tegenstelling tot Lennert hoor ik hier juist wel meer Doors-elementen terug dan op Other Voices het geval was. Nog steeds is het niet echt goed en dat komt doordat dit album bij vlagen rommelig is en soms zelfs ronduit kinderlijk en amateuristisch klinkt. Toch hoor ik wel echt toffe ideeën, zoals op The Mosquito. Dat vind ik oprecht een leuk nummer. Voor de rest is het meh, aardig, leuk om eens gehoord te hebben. Het is een vrij zwierig album. Mits je in de juiste stemming bent, klinkt het allemaal best grappig. Het sprookje van The Doors gaat albumtechnisch als een nachtkaars uit.

Eindstand:
1. The Doors
2. Strange Days
3. Waiting For The Sun
4. L.A. Woman
5. Morrison Hotel
6. Full Circle
7. The Soft Parade
8. Other Voices

Ik durfde de "zonder Jim" platen nooit zo. Other Voices wel eens geprobeerd, eigenlijk gewoon Doors blues zonder goeie zanger. Vandaag Full Circle geprobeerd, en wat schetst mijn verbazing, best een prima plaat. Klein beetje Doors met heel veel andere muziekstijlen. Bekwame musici, goed geproduceerd, best goede nummers met groove. Viel me heel erg mee. De relatief lage waardering begrijp ik niet zo.

Het tweede en laatste album van de Doors zonder Morrison. En ik moet bekennen dat ook deze weer niet meevalt. Album bevat naar mijn mening twee goede songs namelijk the Mosquito (fantastisch zelfs) en het jazzy Verdilac. De rest kan mij niet bekoren.

Overigens wel een compliment voor de fraaie klap hoes vol symboliek waarbij de bandleden aan de binnenkant van de hoes in de ondergaande zon peinzend over het water kijken.

Ik heb het album als fan, om mijn Doors verzameling compleet te hebben, in de kast staan maar draai deze net als Other Voices weinig.

Vanwege de twee fraaie songs en de mooie hoes toch een kleine voldoende (kan geen 2,8 ster geven).