Dale Cooper Quartet and The Dictaphones - Parole de Navarre (2006)

Voor de Bohren liefhebbers.

Vind dit een érg mooie plaat.

Voor liefhebbers van atmosferische, subtiele en rustgevende muziek met her en der een jazz invloed, bijvoorbeeld Biosphere, Angelo Badalamenti of Oren Ambarchi. Het gaat zeker de donkere kant op, maar niet op een manier die uit balans is, zodat het negatieve rommel wordt die enkel en alleen door een depressie geïnspireerd is. Daar heb je niet snel erg veel aan lijkt me.

Donker is het zeker en een rijke ervaring. Als het kijken van een film als Lost Highway. Dit is een album dat toch wel 200+ stemmen verdiend. Hierbij in vergelijking is bijvoorbeeld Trentemoller's 'The Last Resort' –dat al aardig sfeervolle electronica is uit thetzelfde jaar– een tandje minder diep. Zalig album.