Freur - Doot-Doot (1983)

Een vroege voorloper van Underworld.

Ik ken alleen het nummer 'Doot Doot'. Geen idee dat er ook een album was van Freur.

Staat op de soundtrack van Vanilla Sky, niet? Leuk om te weten dat dit nummer al zo oud is...

Sterker nog, ze hebben nog een 2e album opgenomen na dit debuut. Get Us Out of Here kwam uit in 1985.

Doot-Doot op zijn minst is een nummer dat zijn tijd ver ver ver vooruit was, alhoel ik niet kan claimen dat ik veel van de band zelf weet.

Mijn respect voor Underworld is nog meer gegroeid.

Kijk een hoop zaken die ik niet wist in deze discussie (relatie underworld; dank starbright!).
Maar nog niet gelezen heb ik dat 'Matters of the Heart' (een hele mooie maxi, kennelijk niet op dit album) voorafging aan dit album, en dat de 'Freur' toen nog alleen 'tussen haakjes' gold als vertaling voor de feitelijke bandnaam, omdat de feitelijke naam alleen uit een logo bestond.

Oh ja, ik heb die maxi natuurlijk. Geldt dat nu dus als een collectors item?

Ik heb dit geval nog op vinyl en het heeft me altijd maar matig kunnen bekoren. Maar Freur werd indertijd een beetje gehyped en dit was nog in de tijd dat ik uiterst vatbaar was voor hypes. My room is trouwens wel een aardig nummer.

doot doot is een juweeltje,de rest vandit album ken ik niet

de voorloper van underworld, een onderschat album vind ik, omdat ik er mooie herinneringen aan heb voor mij 4 sterren, matters of the heart is toch wel erg romantisch......lekker plaatje

Op KinKFM (of de spin-off stream KinKClassX) draaien ze vaak van dit soort bandjes. Doot Doot is een leuk plaatje.

mee eens maar in die tijd ook een klein hitje,

Kleine hitjes zijn meestal beter dan grote hits. Deze ook.

mee eens luister ook eens iets van A Flock Of Seagulls was iets eerder dan Freur en naar mijn mening nog beter.....

Wat een maffe en onevenwichtige plaat op zich dit album, maar het nummer Doot-Doot is absoluut een jaren 80 klassieker, Prachtig nummer! Ik vindt het jammer dat dit nummer niet een graadmeter voor dit album is want dan was dit echt een Must-Have album geweest!

AFOS ben ik redelijk bekend mee. Daar wordt vaak honend over gedaan terwijl ze de new wave-band bij uitstek waren.

Doot-Doot was echt een hele mooie song. Wat me bijstaat is een zanger die zijn dag niet had enerzijds. En anderzijds die mooie wijdse en gedragen klanken uit de electronica-winkel om de positieve rillngen van te krijgen. Door de berichten hier ben ik wel benieuwd geworden naar ander werk van deze groep. Het gevoel van de VARA-dinsdag op Hilversum 3 komt weer helemaal terug.

Wisten jullie ook dat Underworld eerst Freur heette en daarvoor weer The Screen Gemz?

Toen kwaliteit nog op de radio mocht.

Ik was een jaar of 8, 9 en begreep het toen al...
Was mede door de VARA-dinsdag 'verder' dan m'n klasgenootjes kwa muziek.

Ooit gehad, maar heb er een Underworld-fan gelukkig mee gemaakt.

Een half puntje voor het titelnummer, waar de rest van deze plaat is toch wel tenenkrommend slecht.

De bandfoto op de achterkant (of was het de binnenhoes?) is wel fantastisch, maar daar geef ik geen punten voor.

...ze moesten idd wel even 'op gang' komen zeg, die jongens uit, het latere 'onderwereld'..........

ik kocht de mc destijds voor 5 gulden bij van leest ,ik denk dat het de meest rendabele aanschaf van mijn hele collectie is,deze is honderden keren gedraaid in de tijd dat vooruitspoelen een berg tijd kostte

het beste nummer dat freur ooit maakte staat overigens niet op een van de cd's
het heet you're a hoover

Gisteren voor een paar euri gekocht, en zette me al schrap voor een partij tenenkrommende bagger. Viel alleszins mee, kant één is bijvoorbeeld op Runaway na van een zeer behoorlijk niveau. 3*

Ik vind dit wel een redelijke album. Het valt eigenlijk heel erg mee. Ik had geen hoge verwachtingen.

Echt een jaren 80 bandje. Ik hoor er ook een beetje Tears For Fears en een beetje Japan in.

Doot-doot was een ingenieus voor die tijd modern nummer. De rest vergeten, dankzij Spottify weer eens beluisterd. Een vervlechting van pop, elektronica en rock. Een kruising tussen bands als The Cars en Japan. Staan een paar leuke nummers op. Klinkt nu hier en daar wat geforceerd en wat richtingloos.

Je mag me dankbaar zijn.
Was je de plaat onvoorbereid gaan luisteren, dan was het vast geen meevaller geweest

Ik hoorde net doot-doot op pacific.fm. Ik dacht, hey klinkt leuk, wat zou dit voor een nieuw hip bandje zijn? De hele plaat maar eens beluisteren.

Volledig mee eens!!! Doot doot is een echte 80's klassieker en is in de alternatieve dancing waar ik indertijd op stap ging dan ook grijs gedraaid. Naar aanleiding van dat nummer heb ik dan ook de LP aangeschaft, maar die bleek behoorlijk vreemd en wisselvallig.

Prima nummers als "Matters of the heart" en "All too much" gingen er nog wel in als koek, maar andere poppy synthesizer rariteiten als "Tender surrender", "My room" en "Steam machine" vond ik stukken moeilijker te verteren.

"Riders in the night" is ook tekenend voor de wisselvalligheid, het begint nog wat donker en doet dan nog even denken aan bv. The Danse Society maar gaat weer heel snel over in het geijkte foute synthesizer niveau van bv. Real Life's 2e album Flame. Het lijkt net alsof de band niet wist of ze nou lekkere New Wave aanverwante muziek wilden maken, of toch de commerciële synthpop kant opwilden. Ik heb derhalve de LP in mijn platenkast ook nooit goed kunnen rangschikken, kon ik 'm nou beter in de buurt van The Danse Society en Clan of Xymox zetten, of moest het ergens bij A Flock of Seagulls staan?

Wat rest is een geinig hebbedingetje vanwege de klassieker Doot Doot en het feit dat Karl Hyde nadien faam vergaarde met zijn groep "Underworld" en het heerlijke nummer "Born slippy", verder echter te verwaarlozen.

Wat lijkt Runaway op XTC (de band XTC bedoel ik).

Ondergewaardeerde plaat. Dit heeft naar mijn idee alles te maken met verwachtingspatronen van mensen. Doot-Doot is een zalig synthpop nummer, de rest van de plaat is anders, maar ondanks een enkele misser toch een plaat met veel moois erop, overwegend wel erg 80's natuurlijk. Wat me opvalt als ik bijv. een nummer als Riders in the Night hoor (vanaf het originele vinyl) is dat het erg licht klinkt. Ik denk dat dit veel beter gemasterd had kunnen worden, het klinkt te schel.

De diversiteit van het album vind ik wel een pre. Meer David Sylvian-achtige nummers als Theme from the Film of the Same Name (coole titel trouwens) en Whispering worden afgewisseld met creatieve synthpop als Tender Surrender en Steam Machine, waarvan de laatste me sterk doet denken aan Dark Day. Dus wat we hier horen is iets dat enigszins een mengeling is van bands als Japan, OMD, Depeche Mode en Yazoo met uitstapjes naar nog wat donkerdere kanten van de synthpop.

Misschien is dit album eigenlijk een samenraapsel van nummers van Freur en niet zo zeer als album opgenomen. Je zou het prima kunnen beluisteren alsof het een verzamelaar is.

Als dit album ooit een remaster krijgt, wat ik betwijfel, en ze weten het wat zwaarder te maken, dan klinkt het zeker weten een stuk vetter.

Edit: ik zie nu dat er een MOV vinyl release uit 2011 is, geremasterd. Ben eigenlijk wel benieuwd hoe die klinkt.

Echt een leuk wavelight album. Jammer van de lage waardering. Ik denk dat dit voornamelijk komt door de Underworld fans die dachten dat het daarop zou lijken.

Heerlijk 80s album, New Wave, Electro, Synthpop, Avant-Garde, maar het helpt als je van Tuxedomoon en Japan / David Sylvian houdt. Maar ook die synths van Tears For Fears, Gary Numan en Ultravox hoor ik hier terug.

Ook de fretless bass van Pino Palladino is zelfs hierop terug te vinden, die man lijkt wel op elke album uit de vroege 80s te spelen. Ook die typisch 80s zwoele jazzy sax zoals Sade gebruikt is hier te horen. Jammer dat de galm/effect op de stem van Hyde zo dof/metalic klinkt. Duidelijk weg van de mainstream en te veel breaks en tempowisselingen voor Pop of Dance, kan begrijpen dat Underworld fans hier niet veel aan vinden. Voorlopig 3,5* maar misschien meer.