Paal Nilssen-Love & Ken Vandermark - Dual Pleasure 2 (2004)

Ik ben niet zo van de blazers in de jazz, maar Dual Pleasure 2 weet mij de laatste dagen toch wel erg goed te bekoren. Om de blazers is het makkelijk heenluisteren als er zo'n geweldige drive aanwezig is als hier. Een heerlijk vrij zootje muziek met geweldig fundament van Nilssen-Love met daaroverheen, tussendoor en onderlangs dan de toch erg verdraagbare Vandermark. Vooral wanneer alle remmen los gaan is het moeilijk niet meegesleurd te worden. Disc 2 vind ik iets minder boeiend dan disc 1; disc 2 is wat spaarzamer, ingetogener, en mist een beetje de spannendere variatie tussen geweld en rust die disc 1 zo goed maakt. Al met al een geweldig plaatje, in ieder geval.