The Scene - Liefde op Doorreis (2009)

Zou hem voor aanschaf wel eens willen horen.... Ben wel erg benieuwd maar vind niet elk album van The Scene de moeite waard. Tot nu toe nog relatief weinig publiciteit, wel goede verhalen.

Ik ben toch wel erg benieuwd. Als publiciteit is dit alvast toch al een mooi begin: Cd van de week **** in De Morgen vandaag.

Ben ook zeer benieuwd naar dit nieuwe werk. Recencie's zijn igg erg goed.

Gewoon een goed album van deze band.Het klinkt ook echt als een band. The Lau is iets minder nadrukkelijk aanwezig. Voor de rest is er weinig nieuws te melden. Een album volgens de aloude Scenetraditie. Je houdt ervan of niet. Een tussenweg is er blijkbaar bij het publiek niet. De stem van The Lau is en blijft beeldbepalend. Tekstueel zoals gebruikelijk dik in orde. Muzikaal ook. Afrondend geef ik 4 sterren.

Moet hem nog een paar keer meer beluisteren, maar toch een eerste indruk: Erg goed album, met een paar erg sterke uitschieters op! Genieten dus, maar toch vind ik hem in zijn geheel wel (te) lang duren.

Ben best wel benieuwd. Heb The Scene altijd wel goed gevonden. Weet iemand waar deze verkrijgbaar is? (of is ie nog nie in de winkel?)

Vrouw

"Straat' en "Leef" De beste nummers van de CD!!

Sterke comeback plaat van The Scène.The Lau zingt beter dan ooit tevoren en muzikaal beukt het weer lekker door.Op de momenten wanneer de band gas terugneemt (Vrouw) hoor je mooie kleine liedjes met teksten waarover je na gaat denken.Lau schetst situaties van alledag en verpakt dat in simpele maar rake composities die na blijven zingen in je hoofd. 4 en have ster voor dit ondergesneeuwde werkje.

Op het eerste gehoor leken kernachtige statements zoals 'blauw' of 'open' op deze cd te ontbreken. Echter doorluisteren wordt zeker beloond. Deze plaat blijkt toch een aantal echte Scene-/Lau-klassiekers te herbergen. Ik nomineer daarvoor 'geluk', 'vrouw' en 'paradijs'. Misschien wel belangrijker is het dat de spanningsboog nergens inzakt. Net als de soloalbums van Thé Lau lijken de nummers iets losser van opzet dan het vroege Scene-werk, maar toont Lau zich onverminderd als een echte romanticus, echter zonder ooit door te slaan naar goedkoop sentiment (iets wat we jammer genoeg van veel Nederlandstalige acts niet kunnen zeggen).

Meer dan degelijke plaat, maar ik mis nummers die als 'klassiekers' kunnen omschreven worden; en die ik op bijna alle vorige plaat wél terugvond.

Nachttrein en Straat steken hier wat mij betreft boven de andere nummers uit, maar zonder de bijzondere stem van Thé Lau zou dit toch een heel middelmatige schijf zijn.