220 Volt - Mind over Muscle (1985)

Mind over Muscle is het derde album van deze Zweedse groep die zich nog altijd in Hard Rock wateren bevindt met zanger Jocke Lundholm als stuurman. Eén van de twee gitaristen, Thomas Drevin, werd vervangen door Peter Olander. In 1985 verscheen deze plaat op CBS, in 2001 werd deze opnieuw uitgebracht door Metal Rendezvous met de bonustracks High Heels en Dreams.

Op de twee voorgaande albums kon ik wel genieten van de songs met puik gitaarwerk maar me dan weer ergeren aan de galmende tegen het valse aanleunende zang van Jocke Lundholm. Ik moet toegeven dat zijn zang er op vooruit gaat, getuige de uptempo nummers zoals The Tower, Electric Messengers en It's Nice to Be a King. Een aantal keren zakt het tempo iets te veel zoals In the End, Power Games waarin duidelijk de geest van Accept ronddwaalt en Secret Dance. Pavement Song vind ik bijzonder zwak. De andere songs blijven niet opzienbarend maar gewoon tof om eens te horen. Het heeft misschien zijn beste tijd gehad maar dat staat ons allemaal ook te wachten.

In 1985 verscheen tevens een verzamelaar bestemd voor de Amerikaanse markt met de titel Electric Messengers met nummers van de eerste drie albums maar ook met bijna krek dezelfde hoes als deze Mind over Muscle, dus wees oplettend. Over dit album kan ik best tevreden zijn, dus ze krijgen een iets hogere waardering voor hun inspanningen en vooruitgang.

Ik heb dit album afgelopen maart op de gok gekocht toen ik in Stockholm was (wat een walhalla is die stad trouwens voor vinyl liefhebbers!!). Ik kende de naam van de band via Europe en Treat maar kende de muziek verder niet. Valt niet tegen. Al is het ook nooit wereldschokkend of iets in die geest. Gewoon degelijke hardrock met redelijk veel melodie. De betere albums van de band kwamen hierna vind ik maar deze als 'instapper' is prima.